ایمونولوژیبیوتکنولوژی داروییپروتئومیکسفناوری های همگرامتابولیسممهندسی ژنتیک

آنچه درباره ی ویتامین ها و آنتی اکسیدان ها باید بدانیم

پرونده ویژه “ویتامین ها و آنتی اکسیدان ها” زیست فن

 

1- تمام ماجرا از یک ادعا شروع شد…

ما در مصرف آنتی اکسیدان ها افراط کرده و آنها را اکسیر زندگی میدانیم، اما آنها در بهترین حالت احتمالا بی فایده و در بدترین حالت موجب مرگ زودرس میشوند.

ماجرا از سال 1964 آغاز شد، وقتی که محققی به نام لینوس پائولینگ تصمیم گرفت که در وعده ی صبحانه ی خود، به شربت پرتقال ویتامین سی اضافه کند. او در کتاب پر فروش خود به نام “چگونه بیشتر عمر کرده و احساس بهتری داشته باشیم” به این موضوع اشاره کرد که مکمل ها می توانند سرماخوردگی را درمان کنند. پائولینگ در آن زمان 18 گرم مکمل در روز مصرف میکرد که 50 برابر مقدار توصیه شده بود! در ویرایشهای بعدی کتابش، ادعا کرد که آنفلونزا و HIV نیز به همین ترتیب قابل مبارزه هستند!در سال 1992، ایده های پائولینگ بر روی جلد مجله ی Time، تحت عنوان مقاله ی “قدرت واقعی ویتامین ها” ارائه شد که نقش ویتامین ها را در درمان بیماری های قلبی عروقی، سرطان و حتی کند کردن روند پیری پر رنگ تر کرد.

بر خلاف اقبال عمومی، جامعه ی آکادمیک با تردید به این قضیه نگاه کرد.

2- اکسیدان چیست؟

در سال 1955، برای اولین بار مضرات اکسیدان ها در سلول مطرح شد که این اصل در تمام طول قرن بیستم، پذیرفته شده بود. اما نحوه ی تشکیل اکسیدان ها در سلول طبیعی، به میتوکندری ها بر می گردد. این اندامکهای کوچک، طی فرآیند تنفس سلولی، غذا و اکسیژن را به انرژی، آب و کربن دی اکسید تبدیل می کنند. اما برای این کار به عبور جریانی از الکترون ها از چهار پروتئین غشایی خود نیاز دارند. گاهی اوقات ممکن است برخی از الکترونها از غشا به بیرون نفوذ کرده و الکترون خود را به مولکول های اکسیژن بدهند. درنتیجه، مولکولهای اکسیژن دارای بار منفی شده و اصطلاحا به اکسیدان تبدیل میشوند. اکسیدان ها می خواهند تا این بار منفی را جایی تخلیه کنند، که این امر سبب اکسایش مواد دیگر سلول ها، از جمله DNA می شود. این اکسایش با ایجاد جهش می تواند منجر به سرطان شود.

3- اثر واقعی آنتی اکسیدان ها در تحقیقات بالینی

تحقیقات بیشتر آغاز شد، اما مصرف یا تزریق آنتی اکسیدان ها به موش ها و حتی دستکاری ژنتیکی آنها به منظور بیان بیشتر ژن های مرتبط با فعالیت آنتی اکسیدانی، هیچ اثر مثبتی نشان نداد. در مرحله ی بعد، کارآزمایی های بالینی بر روی گروه های انسانی آغاز شد، اما نتایج اصلا مثبت نبود. برای مثال در سال 1994، مطالعه بر روی 29 هزار فرد سیگاری انجام شد که میزان سرطان ریه در گروهی که مکمل بتا کاروتن مصرف می کردند، شانزده درصد نسبت به گروه کنترل بیشتر شده بود! همچنین مصرف روزانه ی فولیک اسید (نوعی ویتامین بی) در زنان یائسه، ریسک ابتلا به سرطان سینه را 20 درصد افزایش داد! حتی مطالعه ای که در سال 1996 بروی افراد سیگاری انجام شده بود، دو سال زودتر متوقف شد، زیرا با مصرف چهار ساله ی مکمل بتاکاروتن و ویتامین آ سرطان ریه 28 درصد و میزان مرگ و میر 17 درصد نسبت به گروه کنترل بیشتر شده بود!

4- ادعا، عامل مرگ مدعی شد…

لینوس پائولینگ نیز در سال 1994، قبل از انتشار بسیاری از کارآزمایی های بالینی، در اثر سرطان پروستات فوت کرد! در سال 2007، مطالعه ای در موسسه ملی سرطان آمریکا نشان داد که احتمال مرگ در اثر سرطان پروستات در مردانی که مولتی ویتامین مصرف می کنند، دو برابر سایرین است! مطالعه ی مشابهی در سال 2011 بر روی 35هزار مرد نشان داد که مصرف مکمل سلنیوم و ویتامین ای، سرطان پروستات را هفده درصد افزایش داده است.

5- آنتی اکسیدان واقعا چیست؟ آیا همواره مفید است؟

در مورد چرایی این اتفاق، باید به نقش اکسیدانها در ذات سلول توجه کنیم. آنها در مسیرهای پیام دهی سلولی، مخصوصا در رشد و تکثیر سلول نقش دارند. همچنین در سیستم ایمنی نیز نقش دارند، مثلا برای از بین بردن پاتوژنها در داخل فاگوزوم ها از اکسیدان ها استفاده می شود. در واقع، در طبیعت و تکامل، تعادلی بین آنتی اکسیدان ها و اکسیدان ها وجود دارد. علاوه بر آن، واژه ی آنتی اکسیدان یک تعریف است، نه یک واقعیت طبیعی. در واقع خود آنتی اکسیدان نیز با خنثی کردن یک ماده ی اکسیدان، تبدیل به یک اکسیدان میشود. مثلا در مورد ویتامین سی، آنزیم ردوکتازی برای خنثی کردن حالت اکسیدانی آن وجود دارد، اما اگر مقدار ویتامین سی های اکسایش یافته بیشتر از حد توان آنزیم باشد، چطور؟

راه حل: “مصرف یا عدم مصرف مکمل های ویتامینه و آنتی اکسیدان ها،مساله این است!”

به صورت کلی، ویتامین ها باید در رژیم غذایی سالم وجود داشته باشند، اما مصرف زیاد آنها فقط در صورتی که کمبود خاصی از آنتی اکسیدان ها وجود داشته باشد، توجیه پذیر می شود. همچنین مصرف میوه ها و سبزیجات میتواند گروهی از آنتی اکسیدانها را وارد بدن کند که به خوبی می توانند با یکدیگر کار کنند. سوال اینجاست، آیا میتوان میلیونها سال تکامل را با یک قرص تعویض کرد؟

ترجمه: حمیده فولادی ها
آماده سازی: عرفان داوری

لینک تحلیل

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن