ارتباط ژنتکی در اختلالات روانپزشکی

یافته‌های پژوهشی جدید نشان می دهد که اختلالات روانپزشکی با یکدیگر همپوشانی‌های ژنتیکی دارند که اغلب در اختلالات نورولوژیک مشاهده نمی‌شوند.


پژوهشگران کنسرسیوم Brainstorm، داده‌های ارتباطات ژنوم بیش از ۲۶۵.۰۰۰ داوطلب را با ۲۵ اختلال متفاوت روانپزشکی یا نورولوژیک ترکیب کردند تا همپوشانی ژنتیک‌شان را بررسی کنند. افراد دارای اختلالات مغزی متفاوت، می‌توانند علائم مشترکی داشته باشند که نشان دهنده یک سبب شناسی بیولوژیک مشترک است.

پژوهشگران این کنسرسیوم، همچنین داده‌های بیش از ۱ میلیون داوطلب دیگر را برای بررسی ارتباط بین اختلالات مغزی و همچنین ۱۷ فنوتیپ دیگر از جمله پیشرفت تحصیلی، نوروتیزم، و بیماری عروق کرونر، را جمع‌آوری کردند.

همانطور که پژوهشگران در نشریه Science گزارش کردند، واریانت‌های خطر متداول میان بسیاری از اختلالات روانپزشکی از جمله اختلال نقص توجه و بیش فعالی، اختلال دو قطبی، اختلال افسردگی حاد، و اسکیزوفرنی مشترک هستند. اما اختلالات نورولوژیک با هم تمایز بیشتری دارند و به گفته پژوهشگران، این نشان دهنده مرزهای بالینی میان اختلالات روان پزشکی بوده و نمی‌تواند زمینه بیولوژیک بیماری ها را منعکس کند.

کمک نویسنده این مقاله، بن نیل از موسسه Broad در بیانیه ای اعلام کرد: «این پژوهش آغازگر روند تغییر طرز تفکر ما درباره اختلالات مغزی است. اگر بتوانیم از تاثیرات ژنتیکی و الگوهای همپوشانی بین اختلالات مختلف پرده برداریم، آن گاه درک بهتری از علل ریشه ای این بیماری ها بدست خواهیم آورد که به طور بالقوه مکانیسم‌های ویژه مناسبی را برای درمان‌های شخصی سازی شده ارائه می‌کند.»

این کنسرسیوم خلاصه داده‌های آماری فراتحلیل GWAS روی ۲۵ اختلال مغزی را برای ساخت مدل کوهورتی از ۲۶۵.۲۱۸ کیس اختلال و ۷۸۴.۶۴۳ کیس کنترل از نژاد اروپایی، جمع آوری کرد. پژوهشگران از رویکرد رگرسیون نمرات عدم همبستگی پیوندی، که برای محاسبه برآورد وراثت‌پذیری و همبستگی بدست آورده بودند، استفاده کردند.

در اکثر این اختلالات، برآورد وراثت پذیری که پژوهشگران بدست آورده بودند، عمدتا مشابه با برآوردهایی بود که توسط پژوهش‌های کوچک تر گزارش شده بودند. برآوردهای این پژوهش‌ها معمولا کمی پایین‌تر از برآوردهای سابق بود، اما پژوهشگران عمدتا این مسئله را به افزایش ناهمگونی تشخیصی کوهورت‌های بزرگ‌تر و خطای اثباتی نسبت دادند.

نیل و همکارانش به اشتراک ژنتیکی گسترده میان اختلالات روانپزشکی نیز اشاره کردند. برای مثال، آن‌ها از همبستگی ژنتیکی معنی‌داری میان اسکیزوفرنی و دیگر اختلالات مانند اختلال افسردگی حاد و اختلالات بررسی شده دیگر، پرده‌برداری کردند. به علاوه، آن‌ها دریافتند که اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلال اضطرابی، اختلال افسردگی حاد، و ADHD نیز همبستگی بالایی با هم دارند. به همین ترتیب، پژوهشگران به یک همپوشانی ژنتیک میان آنروکسیانروزا، OCD، و اسکیزوفرنی اشاره کردند.

به گفته پژوهشگران، ارتباط میان اسکیزوفرنی و ADHD می‌تواند منعکس کننده اثرات مشترک اختلال روی کارکردهای اجرایی باشد. آن‌ها گزارش دادند اختلالات نورولوژیک، اشتراک محدودتری را نشان می‌دهند. به گفته آن‌ها، این نشان میدهد که ممکن است، برای مثال میان بیماری پارکینسون، آلزایمر و صرع، سبب شناسی متمایزتر یا ویژگی تشخیصی گسترده تری وجود داشته باشد.

همچنین به گفته پژوهشگران، میان اختلالات نورولوژیک و روان پزشکی همبستگی ژنتیکی محدودتری وجود داشت. تنها، میگرن با ADHD، سندروم تورت و اختلال افسردگی حاد، همپوشانی کمی را نشان داد.

✳️ مترجم: آزاده داودی

لینک خبر

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده عاطفه سادات محسن زاده
بارگذاری بیشتر در بیماری های ژنتیکی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

استفاده از RNA مداخله‌گر در ایمنی‌درمانی سرطان

ایمنی‌درمانی سرطان در سال‌های اخیر، به خصوص در زمینه‌ی درمان تومورهای جامد، پیشرفت چشمگیری…