سرطان

از بین بردن سرطان پانکراس در مدل‌های حیوانی

گروهی از محققان مرکز تحقیقات سرطان اسپانیا (CNIO)، نشان دادند که برگشت کامل آدنوکارسینومای دوطرفه پیشرفته پانکراس (PDA) با مهار گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی(EGFR) و c-RAF کیناز رخ می‌دهد. PDA یکی از تهاجمی‌ترین انواع سرطان پانکراس است و به داروهای اختصاصی یا ایمنوتراپی بسیار مقاوم است. به همین دلیل، تنها 10 تا 20 درصد از این تومورها درمان می‌شوند زیرا در اکثر موارد برداشتن آن‌ها امکان‌پذیر نیست.


علی‌رغم پیشرفت‌های عمده در زمینه درمان سرطان پانکراس، این نوع سرطان هنوز پیش‌آگهی ضعیفی دارد. سرطان پانکراس بسیار نادر است و حدود 2/2 درصد از کل سرطان‌ها را تشکیل می‌دهد. با این حال، سومین علت اصلی مرگ ناشی از سرطان در اسپانیا پس از سرطان ریه و کولون است و از لحاظ مرگ و میر از سرطان سینه پیشی گرفته است. علاوه بر این، تا سال 2030 انتظار می‌رود که PDA بر سرطان کولون به عنوان دومین علت مرگ و میر به دنبال سرطان غلبه کند.

در طی پنج سال گذشته، این تیم تحقیقاتی نسل جدیدی از مدل‌های موش مهندسی ژنتیک‌شده را توسعه داده است. آن‌ها از این موش‌ها برای مطالعه پتانسیل درمانی انواع اهداف مولکولی در موش‌هایی که تومورهای پیشرفته را بازتولید می‌کنند، هم‌چنین مطالعه سمیت ناشی از حذف سیستمیک یا مهار این اهداف استفاده می‌کنند.

محققان در ابتدا روی حذف EGFR و c-RAF به صورت جداگانه متمرکز شدند که نتایج مؤثری را به همراه نداشت. بنابراین تصمیم گرفتند پتانسیل درمانی مهار هم‌زمان هر دو هدف را بررسی کنند. این مطالعه نشان داد که رشد تعداد قابل توجهی از تومورهای با درجه بالا متوقف و در عرض چند هفته ناپدید شدند. تاکنون، در مدل‌های آزمایشگاهی هیچ‌گونه برگشت کاملی در سرطان پانکراس پیشرفته دیده نشده بود.

با توجه به سمیت، حذف هم‌زمان EGFR و c-RAF کیناز باعث درماتیت می‌شود که به راحتی قابل کنترل است. این درمان در مدل‌های موش دارای ایمنی ضعیف با 10 نوع سرطان پانکراس مورد آزمایش قرار گرفت و رشد 9 تومور متوقف شد. این امر نشان داد که حذف این دو مولکول اولین گام برای انتقال نتایج به مرحله بالینی است.

انتقال این نتایج تحقیقاتی به مرحله بالینی نیاز به زمان زیادی دارد، زیرا مهارکننده‌های c-RAF برای این نوع تومور در حال حاضر در دسترس نیستند. بعلاوه، این داروها برای انسان بسیار سمی بوده و از نظر بالینی امکان آزمایش ندارند. با این حال، رویکرد جدیدی در حال اجراست که از  شیمی degron استفاده می‌کند. این روش شامل یک عنصر کاربردی است که در تجزیه پروتئین شرکت می‌کند و می‌تواند تخریب C-RAF را تسهیل کند. نتایج این روش هنگامی که همراه با مهارکننده‌های EGFR استفاده شود، مشابه آزمایشات مربوط به حذف ژنتیکی EGFR و c-RAF بوده و ممکن است همان نتایج بالینی را داشته باشد. این یافته‌ها در صنعت داروسازی برای توسعه داروهای انتخابی و نهایتاً درمان انواع دیگر سرطان، در حال استفاده است.

توسط
Medical x press
منبع
Cancer cell
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مژگان برات زاده

من کارشناس زیست شناسی گیاهی از دانشگاه فردوسی مشهد و کارشناس ارشد فیزیولوژی پزشکی در دانشکده علوم پزشکی شهید بهشتی و مشغول نوشتن مقاله و پایان نامه با موضوع درد و تحمل به مورفین هستم، در حال حاضر در بخش ترجمه خبر در زیست فن فعالیت می‌کنم.

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

× نـه = 81

دکمه بازگشت به بالا
بستن