افزایش کارایی آنتی بیوتیک

دانشمندانی از فرانکفورت جزئیاتی در سطح اتم از یکی از سلاح‌های آنزیمی به نام Legionella را آشکار کرده‌اند. دو عامل اصلی محرک بروز مقاومت آنتی باکتریایی (AMR) و اثر کم آنتی‌بیوتیک‌های متعارف، بی‌مسئولیتی انسان در استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها و عدم وجود آنتی‌بیوتیک‌های واقعاً جدید در طی بیش از سی سال گذشته است.


مقاومت آنتی باکتریایی (AMR) یک معضل طبی جهانی است که سلامت انسان و رفاه اقتصادی را تهدید می‌کند. در آخرین شماره آنلاین مجله Nature، گزارش یک استراتژی جدید برای مبارزه با باکتری‌ها، توسط یک گروه تحقیقاتی به رهبری پروفسور ایوان دیکیک از دانشگاه گوته شهر فرانکفورت منتشرشده است. دانشمندان در این پژوهش، مکانیسم عمل مولکولی یک Legionella  را نشان دادند و اولین مهارکننده  آن را هم مشخص کردند.

با ادامه گسترش این مقاومت‌ها، درمان عفونت‌های رایجی مثل ذات‌الریه و سالمونلا روزبه‌روز سخت‌تر می‌شود. بنا به یک گزارش تازه به‌وسیله بانک جهانی، AMR می‌تواند تولید ناخالص جهانی را بسته به سناریوهایی که ممکن است اتفاق بیافتد، از ۱/۱ درصد تا ۳/۸ درصد کاهش دهد.

دانشمندان در تلاش هستند تا کنترل بهتری روی عفونت‌های باکتریایی داشته باشند و یکی از روش‌های امیدوارکننده این است که میزان آسیب به سلول‌های میزبان و بافت‌ها در طی یک عفونت باکتریایی را به‌وسیله مهار کردن فرآیندهای میکروبی آسیب‌زننده، محدود کنند. آزمایشگاه ایوان دیکیک، رئیس انیستیتوی زیست‌شیمیایی در دانشگاه گوته، طی ده سال گذشته مشغول فعالیت در این حوزه بوده است. دیکیک توضیح می‌دهد: «ما فکر می‌کنیم که با هدف قرار دادن گروه‌هایی از افکتورهای باکتریایی با داروهایی که به‌طور منطقی طراحی شده‌اند، می‌توان درمان‌های جدیدی را به کار برد که بتواند مکمل آنتی‌بیوتیک‌های سنتی باشد. در این روش آسیب‌های بیماری‌زا کاهش پیدا کرده و بیمار بهتر می‌تواند در برابر عفونت باکتریایی دوام بیاورد. این یک حوزه نسبتاً جدید است که روزبه‌روز توجه بیشتر جامعه پزشکی را به خود جلب می‌کند.»

گروه دیکیک برای اثبات اینکه این استراتژی یک انتخاب مناسب برای حمله به باکتری است، باکتری Legionella که عامل ابتلا به ذات‌الریه بوده و بخصوص برای بیمارانی که سیستم ایمنی آسیب‌پذیری دارند خطرناک است را مورد مطالعه قرار داده‌اند. این دانشمندان اهل فرانکفورت اخیراً درگیر شناسایی یک مکانیسم آنزیمی بودند که باکتری لژیونلا از آن برای تحت کنترل گرفتن سلول‌های میزبان استفاده می‌کند. دکتر ساگار بهوگاراجو که به‌عنوان یکی از اعضای گروه دیکیک در انیستیتوی بوچمان دانشگاه گوته برای علوم زیستی کار می‌کند، گزارش می‌دهد: «ما نشان دادیم که آنزیم SdeA لژیونلا یک افکتور باکتریایی سمی است. این آنزیم انتشار باکتری را با هدف قرار دادن سیستم یوبیکویتین، یکی از مکانیسم‌های دفاعی قدرتمند سلول در برابر تنش، تقویت می‌کند.»

گروه ایوان دیکیک هم‌اکنون گزارش یک پیشرفت دیگر را هم در مجله Nature منتشر کرده است؛ بدین‌ترتیب آن‌ها موفق به کشف ساختار اتمی SdeA شده‌اند. دکتر سیسی کالاییل، یکی از دانشمندان ارشد پروژه در فرانکفورت بیان کرده است: «این آنزیم واقعاً منحصربه‌فرد است و یک واکنش را در یک مکانیسم دو مرحله‌ای، تسریع می‌کند. نتایج ما ازآنجایی‌که جزئیات اتمی این مکانیسم را آشکار کرده و امکان طراحی منطقی بازدارنده‌ها را فراهم می‌کند، بسیار هیجان‌انگیز است.»

محققان همچنین در نوشته‌های خود مشخص کرده‌اند که این افکتورهای باکتریایی چگونه پروتئین‌های قربانی خود را از میان سلول‌های قربانی انتخاب کرده و تأثیر خود را با اتصال یوبیکویتین به آن‌ها اعمال می‌کنند.

❇️ ترجمه: آزاده داودی

☑️ لینک مقاله
☑️ لینک مقاله
☑️ عضویت در زیست فن میکروبی صنعتی محیط زیست
☑️ عضویت در کانال زیست فن

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده علی چوپانی
بارگذاری بیشتر در آنتی بیوتیک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

معرفی برترین مقالات هفته ی اخیر زیست فناوران ایران: جمعه ۲۳ شهریور ۱۳۹۷

معرفی برترین مقالات زیست فناوری هر هفته در سایت زیست فن، مقالات بیوتکنولوژی پزشکی، بیوتکنو…