زیحسگرهامهندسی ژنتیک

تشخیص مین‌های جنگی از راه دور با استفاده از حسگرهای باکتریایی

به تازگی تیمی از دانشمندان با استفاده از باکتری‌های مهندسی شده روشی را ابداع کرده‌اند که می‌تواند یک سیستم ایمن‌تر برای شناسایی مین‌های جنگی باشد.


یافتن مکان‌هایی که مین‌های زمینی و وسایل انفجاری در آنجا مخفی شده‌اند خطرناک است. در حال حاضر، مین‌های زمینی با استفاده از روش‌هایی شناسایی می‌شوند که در طی 75 سال گذشته تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده‌اند. خطرات آشکار این امر برای افراد و همچنین توانایی بسیار محدود جهت شناسایی مین‌های زمینی غیرفلزی، به این معنا است که نیاز به روش‌های جایگزین برای شناسایی مین‌ها از یک فاصله ایمن وجود دارد.

ایده اصلی بکار رفته در روش ابداع شده بر این واقعیت استوار است که خاک مقادیر بسیار کمی از بخارهای مواد منفجره، مانند TNT را که از مین ها نشت می‌کنند می‌تواند جذب خود کند. بنابراین با شناسایی این بخارها می‌توان وجود مین را در داخل زمین شناسایی کرد.

محققان شناسایی مین را با استفاده باکتری‌های E.coli دستکاری ژنتیکی شده جهت دادن یک سیگنال فلوروسنت در پاسخ به مواد منفجره در زمان نزدیکی به مین‌ها بررسی کردند که در ادامه می‌تواند از فاصله‌ای مطمئن با کمک لیزر تشخیص داده شود. این باکتری‌ها در دانه های کوچک آلژینات قرار داده شدند و در یک محل آزمایشی مملو از مین در خاک قرار گرفتند. پس از اسکن مناطق مذکور، مین‌های کاشته شده با موفقیت شناسایی گردیدند.

برای امکان پذیر بودن این موضوع چالش‌های متعددی مانند افزایش حساسیت و ثبات باکتری‌های حسگر، بهبود سرعت اسکن برای پوشش مناطق بزرگ و ساختن دستگاه‌های اسکن جمع و جور تر جهت قرار گرفتن روی برد یک هواپیمای بدون سرنشین، باید برطرف گردند.

ترجمه: محمد رضازاده

لینک خبر
لینک مقاله

 
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن