تنش های غیر زندهتوالی یابی

توالی یابی ژنوم کینوآ در عربستان

گیاه کینوآ با نام علمی Chenopodium quinoa، بومی کوه های آند در بولیوی، شیلی و پرو است که از 3-4 هزار سال پیش برای تغذیه بشر اهلی شده، گیاهی یکساله و دولپه ای به ارتفاع 1-2 متر می باشد. غالبا خودگشن بوده و در بعضی منابع 10-15 % دگرگشنی گزارش شده است.


کینوآ گیاهی است که به خاطر دانه های خوراکی‌اش کشت می‌شود. پوشش بذر این گیاه حاوی مقدار زیادی از ماده ای به نام ساپونین است که مزه‌ی بسیار تلخی به آن می‌دهد.

گیاه خام و نارس کینوآ حاوی 13% آب، 64% کربوهیدرات، 14% پروتئین و همچنین 6% چربی می باشد. این گیاه در خاک های شنی و زه‌کشی مناسب و مقدار مواد معدنی کم، شوری متوسط و اسیدیته 6-5/8 کشت می‌شود.

ژنوم این گیاه اخیراً توسط محققان دانشگاه KAUST توالی یابی شده و با حاشیه نویسی ژنوم، راهکار هایی جهت بهبود کیفیت زراعی، مقاومت به درجه حرارت های بالا و تنش های زیستی و همچنین مهار کننده های تولید ساپونین جهت بهبود کیفیت پیشنهاد شده است.

بذر این گیاه عمدتا با دست و به خاطر نوسان در رسیدگی و بلوغ به ندرت با ماشین آلات برداشت می شود. با عملیات به زراعی عملکرد بذر 3-5 تن در هکتار می باشد.

در سال 1387 موسسه اصلاح تهیه نهال و بذر ایران با وارد کردن بذر این گیاه عملکرد 1 تن در هکتار را به دست آورد که در مقایسه با عملکرد در منطقه بومی این گیاه موفقیت آمیز نبود.

به دلیل اهمیتی که این گیاه به صورت بالقوه می تواند برای تأمین امنیت غذایی جهان داشته باشد، نام سال 2013 را به کینوآ اختصاص دادند. در آن سال فائو برخی ارقام این گیاه را به 8 کشور از جمله ایران انتقال داد. پس از کشت این ارقام درشرایط مطلوب عملکرد آن به 4 تن در هکتار رسید.

در حال حاضر تلاش می شود کشت این گیاهان در کشور گسترش یابد تا بتوان از مناطق غیر حاصلخیز برای تأمین غذا استفاده کرد. مهم ترین مزیت کینوآ تحمل خاک های شور و توانایی رشد در ارتفاعات زیاد است.

ترجمه: محمد کریمی

لینک خبر
لینک مقاله

 
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن