بیوتکنولوژی محیط زیستبیوتکنولوژی میکروبیسوخت زیستیفناوری های همگرا

تولید سوخت زیستی با آنزیم گیاهی

لیگنین موجود در دیواره سلولی گیاهان باعث حفظ ساختار و حفاظت از سلول گیاهی می شود. در صنایع برای شکستن لیگنین، نیازمند دماهای بالا و شرایط سخت شیمیایی هستیم.


آنزیم zip-lignin که در اکثر گیاهان موجود است، می‌تواند تجزیه پذیری قسمت های حاوی لیگنین گیاه را افزایش دهد. در واقع،طبیعت در حال حاضر توانایی آنچه ما سعی در وادار کردن به انجامش داشتیم را داراست.

در سال ۲۰۱۴ محققان توانسته اند نوعی گیاه صنوبر از طریق تغییرات ژنتیکی، در جهت افزایش تجزیه پذیری لیگنین موجود در تنه ی آن،تولید کنند.

با استفاده ی هدفمند از این آنزیم، به جای ایجاد تغییرات ژنتیکی مرسوم، می توان گیاهانی با سطح آنزیم zip-lignin بالا یافت. راه دیگر،القا این خاصیت به گیاهان رایج در فرآیند تولید سوخت های زیستی نسل دوم است.

این به معنای عدم استفاده از مواد شیمیایی، کاهش دمای عملیاتی و زمان کمتر برای تجزیه گیاه به منظور استفاده در صنایع کاغذ و یا سوخت های زیستی است. به عنوان مثال از بقایای ذرت (ساقه و برگ ها و …) در صنعت به عنوان منبع تولید سوخت زیستی اتانول استفاده می شود و مرحله تجزیه آن ها می تواند با بهره گیری ازاین دستاورد جدید با بازده بیشتری انجام شود; این خود موجب کاهش استفاده از سوخت های فسیلی و راهی برای تولیدسوخت هایی با کارآمدی و ثبات بیشتر است.

علیرغم اقبال شرکت ها از این ایده، مشکلاتی از قبیله پروسه بسیار طولانی برای توسعه (حداقل به مدت ۱۲ سال)، عدم اطمینان از حداکثر میزان آنزیمی که به خود گیاه آسیب نزند،پیش روی فراگیر کردن این دستاورد می باشد.

ترجمه و آماده سازی: نجمه سید کتولی

لینک خبر

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن