خانه بیوتکنولوژی پزشکی ایمونولوژی حافظه‌ی ایمنولوژیکی در مغز

حافظه‌ی ایمنولوژیکی در مغز

0
0
50
حافظه‌ی ایمنولوژیکی در مغز-زیست فن

✅ واکنش‌های التهابی در طولانی مدت می‌توانند سلول‌های ایمنی مغز را تغییر دهند، به این معنا که این سلول‌ها یک حافظه ایمنولوژیکی دارند. این حافظه ممکن است بر پیش‌رفت اختلالات عصبی که بعدها در زندگی رخ می‌دهد تاًثیر بگذارد، و بنابراین یک عامل ناشناخته است که می‌تواند شدت این بیماری‌ها را تحت تاًثیر قرار دهد.


?میکروگلیاها سلول‌های ایمنی هستند که تنها در مغز واقع شدند و با پاک‌سازی ترکیبات سمی، از مغز محافظت می‌کنند. با این‌حال، در برخی شرایط خاص هم می‌توانند باعث آسیب شوند. بنابراین، به نظر می‌رسد در بیماری‌های نورودژنراتیو نقش اساسی داشته باشند.

?از آن‌جایی‌که طول عمر میکروگلیاها بسیار زیاد است، دانشمندان مشتاق به یافتن این نکته بودند که آیا عوامل محیطی این سلول‌های ایمنی را در طول زمان تغییر می‌دهند و این امر چه تاًثیری روی مغز می‌تواند داشته باشد. دکتر Neher، سرپرست این مطالعه می‌گوید: «مطالعات اپیدمیولوژیکی نشان داده‌اند که بیماری‌های عفونی و التهابی که در طول زندگی افراد از آن رنج می‌برند، می‌توانند بر شدت بیماری آلزایمر، مدت‌ها بعد در زندگی تاًثیر به‌سزایی داشته باشند». Neher و همکارانش در یک مطالعه، در خارج از مغز موش‌ها التهاب ایجاد کرده و توانستند دو حالت مختلف در میکروگلیا القا کنند:”تحمل” و “یادگیری”.

?در گام بعد محققان بررسی کردند که این فرآیندها در میکروگلیا چگونه بر شکل‌گیری پلاک‌های آمیلوئیدی در درازمدت اثر می‌گذارد. دانشمندان در یک مدل موش دچار آلزایمر مشاهده کردند که میکروگلیای آموزش دیده شکل‌گیری پلاک‌ را حتی ماه‌ها پس از تحریک حافظه ایمنولوژیکی، تقویت کرد و منجر به تشدید بیماری شد. برعکس، میکروگلیایی که در آن تحمل ایجاد شده بود، میزان پلاک‌ها را کاهش داد.

?برای درک بیش‌تر این تغییرات، Neher و همکارانش تغییرات اپی‌ژنتیکی در میکروگلیا را مورد بررسی قرار دادند. حتی چند ماه پس از محرک ایمنی اولیه، هم میکروگلیای آموزش داده و هم دچار تحمل، تغییرات اپی‌ژنتیکی مشخصی را در فعالیت ژن نشان دادند. این برنامه‌ریزی مولکولی مجدد، عملکردهای مهم میکروگلیا مانند توانایی آن برای حذف پلاک‌های آمیلوئیدی را تغییر داد.

?به گفته Neher، این احتمال در انسان‌ها نیز وجود دارد که بیماری‌های التهابی که در ابتدا در خارج از مغز ایجاد می‌شوند، بتوانند برنامه‌ریزی‌های مجدد اپی‌ژنتیکی را در درون مغز به راه بیندازند. حافظه ایمنولوژیکی مغز- میکروگلیایی که دچار تغییرات اپی‌ژنتیک شده- یکی از توضیحات احتمالی برای این اثر است.

?مترجم: مژگان برات زاده

☑لینک خبر

☑لینک مقاله

☑عضویت در زیست فن پزشکی مولکولی

☑عضویت در کانال زیست فن

حافظه‌ی ایمنولوژیکی در مغز – اخبار زیست فناوری

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده فرزانه صائبي
بارگذاری بیشتر در ایمونولوژی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

انتقال افقی ژن در یوکاریوت‌ها و آثار تکاملی آن

دانشمندانکشف کرده‌اند که انتقال وسیع ژن در بین گونه‌ها، ژنوم پستانداران امروزی را به طور ا…