مهندسی پروتئیننانوبیوتکنولوژی

حسگر های تشخیصی تک پروتئینی نانوحسگرهایی بدون محدوده تشخیصی!

نانولوله های اصلاح شده را می توان برای تولید پروتئین از طریق تک سلول ها مورد استفاده قرار داد.


این حسگرها، با کاربری وسیع در تشخیص مقادیر بسیار اندک هر گونه پروتئین را می توان در مواردی مانند ردیابی عفونت های ویروسی، کنترل سلول های تولید کننده پروتئین مفید یا آشکارسازی آلودگی غذایی، به کار برد.

این آرایه های حسگری دقیق ترین سیستم های حسگری مولکولی حال حاضر می باشند.

محققین از اتصال آپتامرها (زنجیره هایی از DNA) برای پوشش دهی نانولوله های کربنی استفاده نموده اند و پس از اتصال مولکول هدف، با تغییرات فلورسنس نانولوله، حضور و غلطت ماده مورد نظر قابل اندازه گیری است. تلاش هایی جهت استفاده از این سیستم جهت شناسایی پروتئین پیام دهی RAP1 و پروتئین ویروسی اینتگراز HIV1 موفقیت آمیز بوده اند.

همچنین کنترل تولید پروتئینی تک سلول با استفاده از قراردهی آرایه ای از این حسگرها بر سطح اسلاید میکروسکوپ امکان پذیر شده است.

از این سیستم نانوحسگری می توان برای مطالعه عملکرد انتقال دهنده های عصبی و بررسی پدیده حس quorum که به باکتری ها اجازه ارتباط با یکدیگر و جهت دهی بیان ژنی آن ها را می دهد، استفاده نمود.

ترجمه و آماده سازی: محمد بهنام راد

لینک خبر
لینک مقاله

 
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن