پیوند سلول برای درمان بیماران پانکراتیت

برای اولین بار در طی دو سال گذشته، ماگنولیا لانگ ۲۰ ساله تمایل به خوردن غذا دارد. این وضعیت نقطه عطفی برای این دانشجو به حساب می آید؛ او تا ماه فوریه سال جاری، به دلیل تهوع و درد شدید شکمی ناشی از پانکراتیت کیستوسیس که یک عارضه نادر فیبروز کیستیک است، هیچ اشتهایی به غذا خوردن نداشت.


لانگ می‌گوید: «من همیشه این درد دائمی و خسته کننده را در شکمم احساس می‌کردم که روز به روز بیشتر می‌شد. من به پزشک مراجعه کردم، اما او نتوانست بیماریی‌ام را تشخیص دهد. دیگر به این درد عذاب‌آور که دائما در ناحیه شکمم وجود داشت عادت کرده بودم که پس از مدتی این درد بیشتر و بیشتر شد. یک روز هنگامی که در دبیرستان بودم، درد شکمم آنقدر زیاد شد که مجبور شدم دراز بکشم و یخ روی شکمم بگذارم.»

ماه ژوئیه سال ۲۰۱۵ میلادی بود که جین روت، مادر لانگ، او را به اورژانس برد. لانگ در بیمارستان متوجه شد که پانکراس او با  یک کیست، جایگزین شده است. پزشکان تشخیص دادند که لانگ به یکی از بدترین موارد پانکراتیت کیستوسیس مبتلا شده است.

روت، که پرستار بیمارستان Pardee در هندرسونویل است می‌گوید: «این اتفاق واقعا برای من وحشتناک بود. من دخترم را می‌دیدم  که از درد ناتوان کننده ای رنج می‌برد و هیچ کاری از دست من بر نمی‌آمد. او زمانی که در سن رشد بود دچار فیبروز کیستیک شد، اما این درد کاملا متفاوت و دائما در حال بیشتر شدن بود.»

لانگ به خاطر تهوع و استفراغ ناشی از اثرات کیست موجود در پانکراس، وزن زیادی را از دست داده بود. پزشکان به او و مادرش گفته بودند که گزینه‌های درمانی متعددی برای کاهش درد او وجود دارد اما هیچ یک از آن‌ها دائمی نیستند. ماگنولیا همان طور که برنامه ریزی کرده بود، تحصیل خود را در دانشگاه ایالت تنسی استرالیا آغاز کرد اما هر چند ماه یک بار، تحت عمل آسپیراسیون آندوسکوپی قرار می‌گرفت تا اندازه کیست موجود در پانکراسش کوچک شده و به طور موقت درد شکمی اش کمتر شود؛ هر چند با گذشت زمان مزایای این جراحی نیز کمتر و کمتر شد.

در اکتبر سال ۲۰۱۶، در طول یک آسپیراسیون آندوسکوپی، کیسه صفرای لانگ سوراخ شد و پزشکان به او گفتند که برای برطرف نمودن این سوراخ به جراحی نیاز دارد.

پزشکان تشخیص دادند که ماگنولیا، پانکراتیت مزمن دارد و برنامه درمانی مناسب برای او پیوند سلول‌های جزایرلانگرهانس است. یکی از اعضای تیم پزشکی توضیح داد: «بر اساس تجربه قبلی من در موارد مشابه، لانگ ممکن است یک کاندید مناسب برای انجام این عمل جراحی باشد. در این جراحی علاوه بر برداشتن کیسه صفرا، پزشکان می‌توانند پانکراتکتومی کاملی انجام داده و سلول‌ها را از پانکراسی که انسولین و سایر هورمون‌های حیوانی را ترشح می‌کند، دریافت کرده و این سلول‌ها را به کبد تزریق نمایند.»

لانگ قبلا احتمال این عمل جراحی را مورد بررسی قرار داده بود اما مؤسسه دیگری به او گفته بود که ممکن است او کاندید خوبی نباشد. وی ادامه داد: «پس از دریافت این عمل، یک سوم از بیماران ، دیگر به  انسولین نیازی ندارند و دو سوم از بیماران به انسولین وابسته هستند، اما کیفیت زندگی آن‌ها به طور چشمگیری بهبود می‌یابد.»

پزشکان برای ماه‌ها بر روی وضعیت لانگ کار کردند و همه موارد را برای انجام عمل جراحی آماده نمودند. آن‌ها‌ تیمی از متخصصین را جمع‌آوری کردند و یک مرکز آزمایشگاهی را راه اندازی نمودند که در آن پانکراس بیمار با استفاده از آنزیم‌های خاصی حل شده و اجازه می‌داد سلول‌های جزایرلانگرهانس از پانکراس حل شده، جدا و رها شوند. این دومین برنامه پیوند سلول‌های جزایرلانگرهانس است که برای اولین بار در بیمارستان دانشگاه جورج تاون در واشنگتن انجام می شود و یکی از ده برنامه انجام شده در ایالات متحده به حساب می‌آید.

در ابتدای سال ۲۰۱۸ همه چیز برای پیوند سلول‌های جزایرلانگرهانس آماده بود. پزشکان، لانگ را تحت نظارت قرار دادند و تست‌های متعددی بر روی او انجام دادند. در همین زمان بود که دردهای شکمی لانگ بدتر شد و به نقطه‌ای رسید که برای کاهش درد مجبور شدند برای او دارو تجویز کنند.

او در این خصوص گفت: «من می دانستم که این، یک عمل جراحی بزرگ است و در ابتدا تردید داشتم و حتی می‌ترسیدم. اما در نهایت متوجه شدم که لازم است این کار را انجام دهم و در نهایت راه درست را انتخاب کردم.»

در ماه فوریه، لانگ دومین بیماری بود که این جراحی را در ایالت کارولینای شمالی انجام داد. علاوه بر پیوند کل سلول‌های پانکراتکتومی و جزایرلانگرهانس، کیسه صفرا و طحال او نیز برداشته شدند. به اعتقاد پزشکان این جراحی یک جراحی واقعا چالش برانگیز اما موفق بود.

پزشکان اظهار کردند: «ما بسیاری از سلول‌های جزایر را از پانکراس لانگ جدا کرده و آن‌ها را به  کبد او تزریق نمودیم؛ سپس این دختر توانست عمل جراحی را به خوبی تحمل کند. پس از جراحی حداقل خونریزی مشاهده شد و بیمار نیازی به انتقال خون پیدا نکرد. بزرگترین چالشی که ما با آن روبرو شدیم جایگاه غیر معمول شریان کبدی او بود، که توانستیم به کار خود در اطراف آن ادامه دهیم.»

لانگ  نه روز پس از جراحی، در بیمارستان بود و ظرف سه هفته به  مدرسه برگشت تا تحصیلات خود را ادامه دهد. او اکنون به انسولین نیاز ندارد و به حالت معمولی استفاده از دارو برای فیبروز کیستیک بازگشته است. علاوه بر این، او می‌تواند غذا بخورد و به آرامی در حال افزایش وزن است.

سه بیمار در طی سال جاری به دلیل داشتن پانکراتیت مزمن تحت برنامه پیوند سلول‌های جزایرلانگرهانس قرار گرفتند و پزشکان امیدوار هستند در آینده بتوانند خدمات بیشتری را ارائه کند.

✳️ ترجمه و بازنویسی: آزاده داودی

لینک دیدگاه

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده عاطفه سادات محسن زاده
بارگذاری بیشتر در دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

استفاده از RNA مداخله‌گر در ایمنی‌درمانی سرطان

ایمنی‌درمانی سرطان در سال‌های اخیر، به خصوص در زمینه‌ی درمان تومورهای جامد، پیشرفت چشمگیری…