آنتی بادی های مونوکلونالایمنی درمانی

درمان لوپوس به کمک CAR-T cell

سلول‌های B نقش مهمی در لوپوس دارند که یک بیماری خودایمنی بوده و زمانی رخ می‌دهد که آنتی‌بادی‌های بیمار به اشتباه به بافت‌ها و اندام‌های بدن حمله می‌کنند. آیا CAR-T cell درمانی‌ها که اثربخشی بسزایی در سرطان‌های سلول B داشته‌اند، در لوپوس هم قادر به استفاده هستند؟ گروهی از دانشمندان مرکز علوم بهداشتی دانشگاه Tennessee این‌گونه فکر می‌کنند و برخی از شواهد مثبت اولیه را برای حمایت از این رویکرد ارائه کرده‌اند.


محققان این مرکز، سلول‌های T را ایجاد کردند که گیرنده‌های شبه آنتی‌ژن (CARs) را علیه CD19 بیان می‌کنند. این CAR-Tها به نشانگر سطح سلول B متصل شده و سلول‌های هدف را می‌کشند. طبق یک مطالعه، هنگامی که سلول‌های T اصلاح شده به موش‌ها تزریق شد، علائم لوپوس بهبود پیدا کرد و طول عمر حیوانات افزایش یافت. محققان معتقدند یافته‌های آن‌ها می‌تواند استفاده از سلول‌های CAR-T را فراتر از سرطان گسترش دهد و استراتژی پایدار و مؤثرتری را برای درمان لوپوس در مقایسه با آنچه که با آنتی‌بادی‌های مونوکلونال به دست می‌آید، ارائه دهد. این سلول‌ها قادرند برای سایر بیماری‌های خودایمنی نیز عملکرد داشته باشند.

هنگامی که سلول‌هایB، اتوآنتی‌بادی‌های ضد DNA تولید می‌کنند، باعث التهاب و آسیب به اندام‌هایی مانند کلیه می‌شوند. آن‌ها می‌توانند عرضه آنتی‌ژن و ترشح سیتوکین را نیز تحت تأثیر بگذارند که پاسخ ایمنی التهابی را بدتر می‌کند. بنابراین، سلول‌های B هدف محبوبی در تحقیقات لوپوس بوده‌اند. برای مثال، GlaxoSmithKline Benlysta، که توسط FDA در سال 2011 به عنوان اولین داروی جدید برای لوپوس تصویب شد، یک آنتی‌بادی منوکلونال است که مهارکننده محرک لنفوسیت (B (BLyS، عامل زنده ماندن B-cell، است.

محققان دانشگاه Tennessee در مطالعه خود، CAR-Tها را در دو مدل موش مبتلا به لوپوس آزمایش کردند. آن‌ها دریافتند که CAR-Tها، سلول‌هایCD19 ،B را از بین می‌برند، که مانع از تولید آنتی‌بادی می‌شود. جوندگان نیز بهبودهایی را در شاخص‌های لوپوس، از جمله پروتئینوری و جراحات پوستی نشان دادند. علاوه بر این، اکثر موش‌های درمان‌شده با این روش به مدت یک سال پس از درمان زنده ماندند، در حالی‌که موش‌های گروه کنترل خیلی زودتر مردند و یا به دلیل پیشرفت بیماری از بین رفتند.

محققان اذعان می‌کنند که روش درمانی آن‌ها ممکن است بهتر از آنتی‌بادی‌های منوکلونال باشد، در حالی‌که تحقیقات بیش‌تری برای تأیید CAR-T قبل از ورود به کلینیک ضروری است. این تیم تحقیقاتی اعلام کرد علاوه بر حذف سلول‌های B از بسیاری از انواع بافت‌ها مانند طحال و مغز استخوان، سلول‌های CAR-T در میزبان تکثیر شده و برای یک سال پس از تزریق اولیه فعال باقی ‌ماندند در صورتی‌که مصرف آنتی‌بادی‌های مونوکلونال برای حفظ دوز درمانی نیاز به تکرار دارند. به گفته محققان این مطالعه، با گذشت زمان، مقاومت در برابر درمان در میزبان افزایش یافته و استفاده بیش‌تر از آن‌ محدود می‌شود.

توسط
Fierce Biotech
منبع
Science Translational Medicine
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفـتاد نـه − = 78

دکمه بازگشت به بالا
بستن