ذرت تراریخت با توانایی آنزیم روبیسکو بیشتر می‌تواند تضمینی برای امنیت غذایی بشریت در مواجهه با تغییرات اقلیمی باشد.

تغییرات اقلیمی در سرتاسر جهان در حال رخ‌دادن است و گیاهان به دلیل عدم توانایی فرار کردن، بزرگ‌ترین قربانی این تغییرات هستند. به منظور تضمین امنیت غذایی میلیاردها نفر در سراسر جهان، محققان شروع به تولید و معرفی ارقام سازگار به این شرایط کرده‌اند. محققان استرالیایی موفق به تولید ذرت تراریخت شده‌ اند که دارای میزان زیادی آنزیم روبیسکو در سلول‌های خود است. افزایش تولید روبیسکو می‌تواند نهایتا منجر به افزایش محصول کشاورزی در شرایط نامتعادل محیطی گردد.


ذرت، غذای اصلی میلیاردها نفر در سرتاسر جهان است و سالیانه سطح زیرکشت بیشتری را نسبت به گندم و برنج به خود اختصاص می‌دهد. در استرالیا، ذرت بیشترین موقعیت‌های جغرافیایی برای کشت و کار را نسبت به دیگر محصولات زراعی دارد، اما هم‌چنان مقدار تولید آن قابل مقایسه با برنج و گندم نیست. این در حالی است که ذرت، گیاهی هست که هم توانایی تولید غذا را داشته و هم می‌تواند به عنوان سوخت در آینده مورد استفاده قرار گیرد.

تیمی تحقیقاتی به رهبری دکتر Robert Sharwood در دانشگاه ملی استرالیا موفق به تولید ذرت تراریختی شده‌اند که توانایی تولید آنزیم روبیسکو بیشتر را دارد. تولید بالای آنزیم روبیسکو باعث افزایش فتوسنتز در گیاه و متعاقبا افزایش رشد می‌گردد. بنابراین، این ذرت تراریخت توانایی سازگاری با شرایط نامتعادل محیطی را خواهد داشت. به گفته پروفسور Sharwood تنها راه مقابله با تغییرات اقلیمی، تولید گیاهان سازگار به این شرایط با ظرفیت بالا در تولید محصول است.

تمامی‌گیاهان موجود در این کره خاکی از دی اکسیدکربن موجود در جو برای فتوسنتز و تولید ترکیبات قندی استفاده می‌کنند، اما روش تمامی ‌آن‌ها یکسان نیست. گیاهانی مثل گندم و برنج از مسیر فتوسنتزی C3 استفاده می‌کنند، اما گیاهانی مانند ذرت و سورگوم از مسیری با کارایی بالاتر بنام C4 بهره می‌برند. عمده گیاهان C4 منابع تولید غذا برای انسان و دام، و سوخت‌های زیستی مهم در جهان می‌باشند و سطح زیرکشت معادل ۲۰ تا ۲۵ درصد از زمین‌های کشاورزی را به خود اختصاص داده‌اند. این گیاهان برای شرایط گرم و خشک بسیار سازگار می‌باشند.

روبیسکو آنزم اصلی فتوسنتز و مسئول تبدیل دی‎اکسیدکربن به ترکیبات آلی است. در گیاهان C4، این آنزیم فعال‌تر بوده و به‎ واسطه مصرف بهینه آب، تحمل بالایی به خشکی و گرما دارد. در ذرت، روبیسکو بسیار کارآمدتر بوده و نیاز کمتری به نیتروژن برای فعالیت دارد. افزایش تولید روبیسکو در سلول‌های ذرت در این تحقیق، نشان از افزایش تولید محصول ذرت داشت.

نتایج این تحقیق بسیار جالب توجه است، زیرا نشان از امکان تولید محصول بیشتر، حتی در گونه‌های زراعی C4 با ظرفیت تولید بالا را دارد. افزایش تولید روبیسکو مقدار زیست‌توده ذرت را تا ۱۵ درصد افزایش داد که با افزایش فعالیت روبیسکو، این عدد بالاتر نیز خواهد رفت. گام بعدی در این تحقیق مطالعات مزرعه ای است. به این ترتیب می‌توان اختلاف تولید این ذرت تراریخت را در مزرعه و شرایط واقعی مشاهده کرد.

✅ لینک خبر
✅ لینک مقاله

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده داور عابدینی
بارگذاری بیشتر در افزایش بهره وری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

بررسی کنید

ویرایش پایدار ژنوم گندم در ۳۶ هفته

گندم به عنوان گیاهی استراتژیک همواره مورد توجه محققان بوده است. بسیاری از روش‌های کلاسیک و…