تغییر مسیر علامت‌دهی پروتئین

پژوهشگران موسسه والتر و الیزاهال برای نخستین بار این موضوع را که چگونه پروتئین SOCS1 علامت دهی سلولی را برای تضعیف پاسخ‌های ایمنی و مسدود سازی رشد سرطان، خاموش می‌کند، به تصویر کشیده اند. ساختار اتمی اتصال SOCS1 به جفت پروتئینی اش، JAK، می‌تواند راهنمای ساخت داروهایی باشد که مسیرهای علامت دهی بیماری زای سلول را تغییر می‌دهند و می‌تواند برای درمان برخی سرطان های خون از جمله لوسمی کاربرد داشته باشد.


بر اساس یافته های این پژوهش، پروتئین موسوم به SOCS1 می تواند به پروتئین های JAK متصل شود تا علامت دهی سلول را خاموش کند. این کار فرایندهایی از جمله پاسخ های ایمنی و رشد سرطان را تضعیف می کند.

در این پژوهش، محققین از زیست شناسی ساختاری برای به تصویر کشیدن چگونگی اتصال SOCS1  به پروتئین های JAK با جزئیات بی سابقه، استفاده کرده اند. این ساختار جزئی می تواند راهنمای توسعه داروهای جدیدی باشد که فعالیت JAK را اصلاح کرده و پاسخ‌های سلول را تقویت یا تضعیف کنند و لذا، کاربست بالقوه ای در درمان سرطان دارد.

دکتر لیا، از محققین این پروژه می گوید: «‌ساختار این جفت پروتئینی برای نخستین بار نشان می‌دهد چگونه SOCS1 به پروتئین‌های JAK متصل شده و علامت دهی را متوقف می‌سازد. ما با همکاری Australian Synchrotron و مرکز کریستالیزاسیون مشترک CSIRO، تصویری با جزئیات فوق العاده از چگونگی تعامل SOCS1 با پروتئین JAK1 تولید کردیم.»

او می افزاید: «با این تصویر، ما می‌توانیم برای نخستین بار توضیح دهیم که چرا پروتئین های JAK زمانی که به SOCS1 متصل می‌شوند، نمی‌توانند علامت دهی کنند. این اطلاعات می‌تواند به پی ریزی ساخت داروهایی کمک کند که این مسیر علامت دهی مهم سلول را هدف قرار می دهند.»

دکتر کرشا، از دیگر پژوهشگران همکار در این پروژه نیز اعتقاد دارد: «پروتئین های SOCS1 و JAK هر دو در پیش بردن بیماری ها از جمله سرطان و بیماری های التهابی نقش دارند. به خصوص، علامت دهی بیش فعالJAK با رشد بیماری های شبه سرطانی به نام نئوپلاسم بیش‌تکثیری مغز استخوان و نیز لوسمی های حاد کودکان ارتباط دارد.»

این محقق می افزاید: «داروهایی که علامت دهی JAK را مهار می کنند، برای درمان MPNها قابلیت استفاده دارند، اما تنها می‌توانند بیماری را مدیریت کنند و آن را درمان نمی‌کنند. لذا برای این بیماری‌ها، نیاز به داروهای جدید وجود دارد و ما انتظار داریم دارویی که برای شبیه سازی پروتئین SOCS1 برای خاموش کردن پروتئین های JAK طراحی شده است بتواند درمان موثرتری باشد.»

این پژوهش، علاوه بر راهنمایی ساخت داروهای شبیه ساز SOCS1، می‌تواند ساخت دسته جدیدی از داروهای بازدارنده SOCS1 را نیز پی ریزی کند. گفتنی است یافته های این پژوهش که به سرپرستی دکتر نیک لیا انجام شده است، در مجله Nature Communications منتشر شده است.

✳️ مترجم: آزاده داودی

☑ لینک خبر

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده عاطفه سادات محسن زاده
بارگذاری بیشتر در پروتئومیکس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

استفاده از RNA مداخله‌گر در ایمنی‌درمانی سرطان

ایمنی‌درمانی سرطان در سال‌های اخیر، به خصوص در زمینه‌ی درمان تومورهای جامد، پیشرفت چشمگیری…