سرطان تخمدانسرطان ریه

نقص ژنتیکی مشترک در سرطان‌های خاص تخمدان و ریه

بر اساس پژوهش‌های محققان دانشگاه مک‌گیل، دارویی که در حال حاضر برای درمان سرطان پستان استروژن‌مثبت استفاده می‌شود، ممکن است در درمان دو نوع مختلف سرطان که یکی از آن‌ها نادر و دیگری شایع‌تر است، مؤثر باشد. محققان در سال 2014 نشان دادند که کارسینوم سلول‌های کوچک تخمدان از نوع هایپرکلسمیک (SCCOHT)، نوعی سرطان نادر اما به شدت کشنده است که عمدتاً زنان جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و ناشی از جهش در ژن SMARCA4 است.


محققان از این چالش جهت یافتن راهی برای بهره‌برداری از این نقص ژنتیکی برای درمان بهتر این بیماران استفاده کردند. آن‌ها دریافتند که هدف قرار دادن کینازهای 4/6 وابسته به سیکلین (CDK4/6)، باعث آسیب‌پذیر شدن سرطان‌های با نقص SMARCA4 می‌شود. جالب توجه است که مهارکننده‌های CDK4/6 سال‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند، بنابراین بسیار شناخته‌شده بودند و مشخصات ایمنی آن‌ها تأیید شده بود.

دکتر هوانگ، عضو مرکز تحقیقات سرطانGoodman  مک‌گیل می‌گوید: “یافتن داروهای موجود برای SCCOHT، که ممکن است مؤثر باشند، بسیار هیجان‌انگیز است زیرا این بیماری یک نوع سرطان نادر بوده و بعید است داروی اختصاصی برای آن توسعه یابد. علاوه بر این، بیماران ممکن است از ایمنی ضدتوموری ناشی از مهارکننده‌های CDK4/6 که اخیراً در سرطان‌های دیگر نیز نشان داده شده، در کنار مهار مستقیم تومور توسط این داروها، بهره‎‌مند شوند.”

با این حال، درمان سرطان ریه سلول غیرکوچک (NSCLC) که شایع‌تر از SCCOHT می‌باشد نیز بسیار دشوار است. دانشمندان تحقیقات خود روی SCCOHT را به NSCLC گسترش دادند، زیرا دریافتند در حدود 10٪ این تومورهای شایع نیز فاقد SMARCA4  هستند. شواهد به دست آمده از سلول‌های سرطانی انسان در محیط  in vitro و مدل‌های حیوانی در in vivo نشان داد که مهارکننده‌های CDK در سرکوب تومورهای دچار کمبود SMARCA4، مؤثر هستند.

سطوح داخل توموری پروتئینی که توسط این داروها هدف قرار می‌گیرد بسیار پایین است و تنها برای زنده نگه داشتن تومور کافیست که همین امر باعث کارآمدبودن دارو می‌شود، اما هم‌چنان قابلیت مهار شدن دارد. این با کاربرد اولیه این دسته از داروها برای درمان سرطان‌های پستان مغایرت دارد که اغلب سطح افزایش‌یافته‌ای از همان پروتئین را بیان می‌کنند. بنابراین، یافته‌های محققان به‌طور بالقوه کاربرد این داروها را گسترش می‌دهد. مکانیسم دقیق این مهارکننده‌ها در سرطان‌های مختلف تا به امروز به‌طور قطعی مشخص نشده است. اما،  تا زمانی که داروها مؤثر باشند، تأثیر بالینی آن‌ها نیز غیر قابل انکار است.

دکتر هوانگ می‌گوید: گام بعدی بررسی عملکرد این داروها در بیماران مبتلا به SCCOHT یا NSCLC فاقد SMARCA4 و هم‌چنین شناسایی سایر اهداف دارویی در این سرطان‌هاست که بتوانند در ترکیب با بازدارنده‌های CDK4/6 برای غلبه بر مقاومت، مهار شوند. درمان این سرطان‌ها هدف بزرگی است و هر گونه پاسخ مثبت گامی رو به جلو خواهد بود، مخصوصاً به این دلیل که درمان‌های فعلی برای زنان مبتلا به SCCOHT اثربخشی محدودی دارند.

☑ لینک خبر
☑ لینک مقاله

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ هشـتاد پنـج = هشـتاد هشـت

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن