اقتصاد زیستی

مدیریت نوآوری در بیوتکنولوژی

نوآوری پایه و اساس بسیاری از مدل‌های کسب و کار سودآور است. بنگاه‌ها هنگامی که موفق در ایجاد نوآوری هستند و یا از نوآوری دیگر بنگاه‌ها بهره‌برداری می‌کنند، می‌توانند به میزان بسیار زیادی پول‌سازی کنند. نوآوری بهره‌گیری از دانش نوین برای ارائه یک محصول و یا خدمت جدید که مشتری خواهان آن است، می‌باشد.

?فرآیند نوآوری به دو حوزه اختراع و تجاری‌سازی تقسیم می‌شود. اختراع می‌تواند ساخت یک ابزار جدید یا کشف یک ماده شیمیایی جدید در شرکتی داروسازی است. تفاوت‌های اساسی بین اختراع و نوآوری وجود دارد. اختراع به خلاقیت بستگی دارد درحالی که نوآوری علاوه بر خلاقیت به مشارکت و یکپارچگی بین وظیفه‌ای نیاز دارد. در بیشتر بنگاه ها برای هر یک از فرآیندهای جاری، سیستم مجزایی تعریف می شود که ارتباط بین آنها مقدور نیست. راه حل آن، بحث یکپارچه سازی فرایندهای بین وظیفه‌ای است که در آن ارتباط بین وظایف بخش های مختلف وجود دارد.

?اختراع، خلاقانه است یعنی به دانش و تخیل نیاز دارد. خلاقیتی که منجر به اختراع می‌شود معمولا فعالیتی فردی است که رابطه‌ای معنادار بین مفاهیم و اشیا برقرار می‌کند. خلاقیت با صفات فردی خاصی از جمله کنجکاوی، خیال پردازی و ماجراجویی، اعتماد به نفس، ریسک پذیر و اهل تفکر ارتباط دارد.
خلاقیت فردی همچنین به محیط سازمانی که در آن کار می‌کنند نیز بستگی دارد، همان طور که برای پژوهشگران امژن و ابیوی نیز صدق می‌کند.

?این خلاقیت در اثر ارتباط انسانی تحریک می‌شود. بهره‌وری آزمایشگاه‌های تحقیق و توسعه به شدت بستگی به این شبکه‌های ارتباطی بین پژوهشگران دارد. در ساختار شرکتهای نوآور، سازمان‌دهی بدون سلسله مراتبی و بوروکراسی، تیم‌های پروژه محور، برنامه استراتژیک منعطف و مرزهای سازمانی فازی اعمال می‌شود.

?با افزایش اهمیت نوآوری برای شرکتهای با تجربه، مدیران عامل به دنبال تقلید انعطاف‌پذیری، خلاقیت و روحیه کارآفرینی از شرکتهای نوپای نوآور بوده‌اند. از جمله ابتکارات سازمانی که هدف آنها تشویق توسعه محصول جدید مبتنی بر تکنولوژی‌های نوین است، تیم‌های توسعه محصول بین وظیفه‌ای مشخص شده است. این تیم‌ها مکانیزم‌های موثری برای ادغام خلاقیت با اثربخشی وظیفه‌ای هستند. روش های مرسوم برای واحدهای تحقیق و توسعه، فرایندی ترتیبی است که در آزمایشگاه انجام شده و سپس به آن سوی دیوار یعنی بخش‌های فنی، تولید، مالی و غیره می‌رود.

مدیر این تیم فردی با نفوذ است که می‌تواند تیم را از نفوذهای بی‌مورد شرکتی حفظ کند. این تیم‌ها در ادغام سریع نمونه اولیه و مهندسی همزمان این دو بخش تحقیقاتی و عملیاتی موثر هستند. دیگر ابتکار سازمانی نوآورانه، خرید نوآوری است. تشخیص اینکه شرکت‌های نوپای مبتنی بر تکنولوژی دارای مزایایی در مراحل اولیه فرایند نوآوری هستند درحالی که شرکت‌های بزرگتر دارای قابلیت‌های برتر دیگری هستند، شرکتهای بزرگ را تشویق کرد تا عملکرد تکنولوژیکی خود را با خرید نوآوری از سایر بنگاه‌ها بهبود بخشند. این خرید‌ها می‌تواند شامل خرید حق مجوز، حق اختراع یا بخشی از شرکت یا حتی کل آن باشد.

?در بیوتکنولوژی، شرکتهای داروسازی پیشگام این نوع اقدامات هستند. شرکتهای داروسازی علاوه بر خرید مجوز های ثبت اختراع به خرید بنگاه های تخصصی موفق نیز اقدام کردند از جمله: خرید Gentech از سوی Roche در ۲۰۰۹، ICOS از سوی Eli Lily در ۲۰۰۷، Chiron از سوی نوارتیس در سال ۲۰۰۶، Scious از سوی J&J در سال ۲۰۰۳.

?این تغییر سیستم از نوآوری یکپارچگی عمودی که در آن شرکتها تکنولوژی‌های خود را به صورت داخلی ایجاد می‌کنند و سپس در داخل سازمان استفاده می‌کنند به سیستم‌هایی با رویکرد بازارمحوری تر که در آن شرکتها در فرایند نوآوری باز تر عمل می کنند مثلا به خرید نوآوری روی می‌آورند، راه را برای ایده‌های نوآوری باز(OI) فراهم کرده است.
در مطلب بعدی، به نوآوری باز در بیوتکنولوژی با رویکردی کاربردی می‌پردازیم.

#مدیریت_نوآوری

نویسنده: حسین گدازی

☑️منابع:

Grant, Robert M: Contemporary strategy analysis, 8th ed, 2013

A.N.Afuah, Innovation Management Strategies, Implementation, and Profits (New York: Oxford University Press, 2003)

?کانال اقتصاد زیست فن

مدیریت نوآوری در بیوتکنولوژی – اخبار زیست فناوری

Rate this post
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن