ارتباط پروبیوتک ها و اضطراب

تیم پژوهشی دانشگاه کلورادو نشان داده است که تزریق نوعی باکتری به نام mycobacterium vaccae به موش‌ها می‌تواند از پاسخ‌های تحت استرس مربوط به التهاب عصبی در مغز جلوگیری کند و رفتارهای اضطرابی ناشی از استرس را کاهش دهد. تخمین زده می‌شود که حدود ۲۵ درصد از مردم در مرحله ای از زندگی خود از اضطراب و اختلالات مرتبط با استرس رنج می‌برند که به افسردگی منجر می‌شود. بخشی از ارتباط بین استرس و علائم افسردگی براساس فرآیندهای التهابی عصبی قابل تبیین است.


این محققان پیشنهاد داده‌اند که براساس نتایج مشابه در مطالعات انسانی، می‌توان از پروبیوتیک‌ها برای افزایش ایمنی بهره برد تا افراد را دربرابر اختلالاتی چون استرس پس از سانحه، اضطراب یا افسردگی، مقاوم یا درمان نمود.

افزایش استرس، فعالیت سیستم ایمنی التهابی را افزایش می‌دهد سپس تنظیم ایمنی کاهش یافته و درنتیجه باعث شکل‌گیری اضطراب و اختلالات مرتبط با تروما و استرس می‌شود. التهاب مزمن به واسطه تأثیر بر نوروترنسمیترهایی چون نوراپی نفرین و دوپامین اثر می‌گذارند.

بیماران تحت تأثیر شرایط مرتبط با تروما و اضطراب تعداد کم‌تری از سلول‌های T دارند. می‌توان انتظار داشت مداخلاتی که میزان Treg را افزایش داده و باعث تقویت سیستم ایمنی و هم‌چنین افزایش سیگنالینگ ضدالتهابی می‌شود می‌تواند از بروز این اختلالات پیش‌گیری کرده یا درمان نماید.

باکتری vaccae تولید Treg و سایتوکاین‌های ضدالتهابی را افزایش می‌دهد، بنابراین، درمان‌های ایمن‌سازی و ضدالتهابی می‌تواند براثرات ناشی از استرس تأثیر پایداری داشته باشد. علی رغم این شواهد روشن نیست که آیا این باکتری تاثیر مستقیمی بر التهاب عصبی ناشی از استرس دارد یا خیر. مطالعات حاکی از ایجاد سایتوکاین‌های ضدالتهابی در CNS به علت قرار گرفتن در معرض استرس است.

 این مطالعه اثرات مثبت vaccae بر ایمن‌سازی موش‌های نر را با قراردادن این باکتری در معرض گرما و تأثیر آن بر پاسخ‌های التهابی در CNS مانند افزایش حساسیت میکروگلیا در شرایط اضطراب‌زا بررسی کردند. نتایج نشان داد که واکسن حاوی این باکتری به علت افزایش سطح بیان اینترلوکینIL-4، واکنش‌های ضدالتهابی در هیپوکمپ را افزایش می‌دهد. این واکسن پاسخ‌های میکروگلیایی به چالش‌های ایمنی را مسدودکرده که باعث کاهش استرس و رفتارهای اضطرابی شده است. سطح پایین‌تری از آلارمین‌های HMGB1 و بیان بیش‌تر گیرنده سلول‌های میکروگلیایی به نام CD200RI، مشاهده شد. این مداخله در هیپوکمپ به بیان ژنی منجر می‌شود که در عملکرد شناختی، اضطراب و ترس نقش دارد.

این باکتری با تغییر محیط مغز و ایجاد حالت ضدالتهابی و مسدود کردن اثر حساسیت‌زای استرس، فنوتیپ مقاومی در برابر استرس ایجاد می‌کند. این تیم امیدوار است که بتوان از این باکتری برای ایمن‌سازی افرادی مانند کارکنان نظامی و پرسنل اورژانس کمک گرفت که تحت تاثیر استرسورهای زیادی قرار دارند.

☑ لینک خبر
☑ لینک مقاله

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده غزل داودی
بارگذاری بیشتر در علوم اعصاب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

بررسی کنید

تجزیه‌وتحلیل داده‌های توالی‌یابی RNA با یادگیری ماشین

دانشمندان علوم کامپیوتر در دانشگاه مِلون معتقدند که با استفاده از شبکه‌‌های عصبی و تحت نظا…