اقتصاد زیستیبیوتکنولوژی صنعتیبیوتکنولوژی محیط زیستبیوتکنولوژی میکروبیزیست تودهسوخت زیستی

پیرولیز و اقتصاد زیستی

گرما دادن سریع به زیست توده در غیاب اکسیژن به شکل سنتی به منظور به دست آوردن زغال یا Biochar جهت تولید کود و روغن زیستی مایع، پیرولیز گفته می شود. روغن زیستی، سوختی بسیار ارزان است که به منظور بهره وری بیشتر و ارزش حرارتی بالاتر، نیاز به ارتقا و کاهش میزان اکسیژن دارد. پیشرفت های زیادی در راستای بهره وری سوخت های زیستی انجام شده ولی به مطالعات بیشتری نیاز است و کمبود های فراوانی احساس می شود.


محققان دانشگاه ایالتی آیووا به مطالعه و بررسی نرخ حرارت و انتقال جرم از بخارات گرم در تجهیزات micropyrolyzer پرداختند. این گروه با مطالعه در مقیاس میکروگرم قصد پیش بینی راکتور های در مقیاس بزرگتر را داشتند. آنها دریافتند نرخ گرمایش در فنجان نمونه بسیار کندتر از حد انتظار است و فنجان نمونه استاندارد مانع از فرار بخارات می شود. بررسی ها نشان داد فنجان های کم عمق سوراخ دار بسیار بهتر بوده و بخارات به راحتی آزاد می‌شوند .

با مرور مطالعات اخیر در راستای ارتقا کیفیت سوخت و پالایش آن (که معمولا شامل فشارهای بالا و درجه حرارت های مختلف) و یا شیوه های مختلف -که با استفاده از کاتالیزور برای پالایش بخارات تولید کننده گاز قبل از میعان آن ها به سوخت زیستی- توسط این گروه نشان داد که تکنولوژی های امیدوار کننده ای در راستای پالایش سوخت های زیستی وجود دارند که استفاده از کاتالیزور در دما و فشار پایین یکی از آن ها است که حتی در پالایشگاه های نفتی سنتی نیز قابل بهره برداری است.

با تمام پیشرفت ها و تلاش های صورت گرفته، ساختار پیچیده مولکول ها نیاز به بررسی بیشتر برای فرآوری ارزان‌تر و بهینه‌تر دارد .

توسعه فناوری تولید کننده گاز (پیرولیز) نسبت به 5 سال گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است ولی همچنان قیمت بالای سوخت های زیستی خالص برای ورود به بازار تجاری مانع بزرگی به شما می‌آید. چشم انداز پیشرو برای استفاده از فرآیند هایی به منظور تولید سوخت های تجدید پذیر و شیمیایی بسیار امیدوار کننده است .

ترجمه: امیر اسماعیلی

لینک خبر

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن