کارکرد ژل‌های زیستی در سکته مغزی

محققان آمریکایی به‌تازگی توانستند ژلی را تولید کنند که سبب تشکیل عروق خونی و نورون‌های جدید در موش‌های دچار سکته مغزی می‌شود. این ژل که قابلیت رگ‌زایی دارد به گفته‌ی محققان دانشگاه کالیفرنیا دارای فاکتور رشد اندوتلیوم عروقی (VEGF) و هپارین است و می‌توان آن را به‌طور مستقیم به ناحیه آسیب‌دیده مغز تزریق کرد.


سکته‌مغزی سبب آسیب‌بافتی و باعث ایجاد حفره‌ای در مغز می‌شود که عاری از هرگونه بافت مغزی طبیعی نظیر نورون‌ و عروق‌خونی می‌شود. این حفره با گذر زمان توسط بافت فیبروتیک پر می‌شود. این حفره‌ فیبروتیک با بسیاری از ناتوانی‌های عملکردی که افراد دچار سکته‌مغزی با آن دست به گریبان هستند، نیز مرتبط است.

این اختلال مغزی هم‌چنین سبب ایجاد پاسخ التهابی موضعی می‌شود که این امر بهبود فرد را با مشکل روبه‌رو می‌سازد.اگرچه فرایند رگ‌زایی به دنبال وقوع سکته می‌تواند عواقب خوش‌بینانه‌ای را برای بیمار دربر‌داشته‌باشد اما پروتکل‌های درمانی این فرآیند تاکنون موفقیت چندانی را درپی‌نداشته‌است.

حفره به وجود آمده به‌دنبال سکته، به‌جهت نزدیکی با محل انفارکته(محلی که سلول‌های آن بر اثر اختلال در خون‌رسانی مرده‌اند) و دور بودن از محل رشد نورون‌ها و عروق‌خونی جدید، محل مناسبی برای دست‌کاری‌های بالینی به‌نظر می‌رسد. یک راهبرد موفق برای بهبود مغز پس از سکته، انتقال مولکولی به داخل فضای مغز است که بتواند رگ‌زایی و بازیابی نورون‌ها را تحریک کرده و سبب کاهش عفونت موضعی شود.

دراین‌راستا محققان هیدروژلی متشکل از اسیدهیالورونیک ساخته و سپس نانوذرات هپارین و هم‌چنین VEGF را نیز به این ژل اضافه کردند. محققان این ژل را به‌مدت ۵ روز پس از آسیب‌مغزی، به حفره مغزی موش‌های آزمایشگاهی تزریق کردند. طبق گزارشات در مقایسه با گروه کنترل، میزان پاسخ التهابی کمتر و بستر عروقی و شبکه نورونی جدید بیش‌تری در محل آسیب‌دیده مغز حیواناتی که ژل دریافت کرده‌بودند مشاهده شد. علاوه‌برآن، کنترل و چالاکی اندام‌ها در این حیوانات نیز بهبود یافته‌است.

آزمایش‌های بیوشیمیایی حاکی از آن است که بسیاری از این بهبودهای عملکردی با ارتقا کیفیت خون‌رسانی در مغز و در نتیجه آن تشکیل شبکه عصبی جدید مرتبط است. این درحالی است که مکانیسم‌های پایه‌ای این پروسه بهبود هنوز از مجهولات محققان به‌شمار می‌رود.

لینک خبر
لینک مقاله

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده مونا تقی زاده
بارگذاری بیشتر در علوم اعصاب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

تاثیر هیپوکسی بر سلول‌های پورکینه مخچه

محرومیت از اکسیژن در دوران قبل از تولد، اثرات مشخصی را روی مغز نوزاد به‌شکل تغییر در ماده …