ریزجلبکسوخت زیستی

یک روش بهتر برای کشت ریزجلبک

ریزجلبک پتانسیل بالایی برای تولید سوخت زیستی و دیگر مواد ارزشمند دارد. اما هزینه کشت و برداشت آن مانع از تجاری شدن محصولات آن شده است. محققان تمام تلاش خود را صرف یافتن روشی برای بهبود کشت و برداشت ریزجلبک کرده اند.


تلاش بر این است که سه گلوگاه مهم در کشت و برداشت ریزجلبک بهبود یابد. اول، تمایل ریزجلبک برای چسبیدن به سطوح که باعث کدر شدن سطوح نوری و کاهش بهره‌وری فتوسنتزی می شود. دوم، نیاز به همزدگی برای اطمینان از رسیدن نور به همه سلول ها و سوم، جداسازی سلول ها از محیط کشت.

محققان محیط کشت جدیدی را به نام تریس استات فسفات پلورونیک (TAPP) فرموله کرده است که در آن، با تغییر نسبتا کم دما، سیستم از حالت محلول به ژله تبدیل می شود. ریزجلبک در دمای °C15 کشت شده و با افزایش 7 درجه‌ای دما، محیط کشت ژلاتینی می شود و به ریزجلبک اجازه می دهند تا در این شرایط رشد کنند.

در این مطالعه، استات منبع کربن برای رشد ریزجلبک کلامیدوموناس رینهاردتی است. خوشه‌های (لخته های) ریزجلبکی رشد کرده در این روش، تقریبا کروی بوده و 10 بار بزرگتر از خوشه های تولید شده ریزجلبکی در روش های عادی است. به محض اینکه مرحله رشد به اتمام رسید، دما کاهش داده می شود و محیط کشت به حالت محلول برمی گردد. نهایتا خوشه های ریزجلبک، با گرانش رسوب داده می شود. محیط کشت مانع چسبیدن ریزجلبک به بدنه ظرف شده و در نتیجه نور به همه لایه های کشت می رسد و دیگر به همزدن نیازی نیست.

بهره‌وری و ترکیب چربی و کربوهیدرات ریزجلبک تولید شده در این روش، مشابه روش های سنتی است؛ درحالی که برداشت آن ده برابر سریعتر از روش های معمول بوده و از نظر مصرف انرژی به صرفه است.

این تکنولوژی ثبت اختراع شده است.

ترجمه: یونس عبداللهی مفرد

لینک خبر
لینک مقاله

نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن