بیوتکنولوژی جلبکزیست شناسی مصنوعیمهندسی بافت

پوست مصنوعی سبز رنگ (سبزِ هالک) حاصل از جلبک ها

دانشمندی شیلیایی با تحت کنترل در آوردن جلبک ها پوستی مصنوعی با پایه ی گیاهی تولید نمود.


پروفسور Thomas Eganna، از موسسه ی مهندسی زیستی در دانشگاه Santiago’s Catholic در شیلی، پوست مصنوعی سبز رنگی را به دست آورد که همکارانش از روی شخصیت انیمیشنی متحرک، قهرمان و خارق العاده ی “هالک”، به آن لقب “هالک” دادند. ماده ی اصلی این پوست، ریزجلبک ها_ جلبک های میکروسکوپی که در آب های شیرین و دریاها یافت می شوند، هستند. ایده ی Eggana استفاده از گیاهان به عنوان راهی برای حل مشکل اصلی بهبود و توسعه پوست مصنوعی در بدن بود.

پوست مصنوعی قادر به تولید اکسیژن نمی باشد؛ اما راه حل Eggana که بر مبنای استفاده از گیاه بود، از فتوسنتز برای انجام این کار (یعنی تولید اکسیژن) بهره می برد. در حقیقت کاری که انجام می گیرد، ترکیب کردن ریزجلبک هایی که مشابه گیاهان میکروسکوپی هستند، برای رسیدن به انواع مختلفی از مواد است. هم چنین، این ریزجلبک ها می توانند از نظر ژنتیکی تغییر کنند و از این رو علاوه بر تولید اکسیژن، می توانند فاکتور های مختلفی نظیر آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد التهابی و مولکول های خودساز اولیه را تولید کنند.

پوست مصنوعی معمول، فاقد رگ های خونی می باشد که برای پیوند موفقیت آمیز آن به بدن انسان ضروری هستند. فقدان رگ های خونی نیز به معنی عدم عبور اکسیژن است. اما راه حل پوست های ساخته شده بر مبنای جلبک ها این است که به واسطه ی رویکردی متفاوت برای رساندن اکسیژن، تنفس می کنند.

یکی از بزرگترین مشکلات در مهندسی بافت، در ارتباط با ساخت یک عضو مصنوعی، تامین اکسیژن است. به عنوان مثال، با ساخت عضوی مصنوعی و خیلی بزرگ سوالی که مطرح می شود این است که چگونه می تواند از درون اکسیژن رسانی شود؛ و مورد بعدی که پیش می آید نیز این است که هنگامی که در بسیاری از موارد، این مواد در بدن بیمار کار گذاشته می شوند، در اکثر موارد رگ زایی صورت نگرفته است و از این رو می توان گفت هیچ خونی وارد نمی شود و بدن اکسیژن رسانی نمی شود. بنابراین سوال اصلی این است که پوست در حالیکه فاقد رگ های خونی می باشد، چگونه می تواند در بدن زنده بماند. کار ما نیز این است که این مواد، عضو یا بافتی که دیگر بدون خون اکسیژن رسانی نخواهد شد، طی پروسه ی فتوسنتز اکسیژن رسانی را انجام خواهند داد.

با توجه به پیش بینی های صورت گرفته، جلبک های موجود در پوست مصنوعی طی ده روز از بین خواهند رفت؛ اما در عین حال این مدت زمان برای تطبیق بهتر آن با بدن و محو شدن رنگ سبز کافی است.

این تکنیک در ارتباط با درمان بسیاری از بیماری های دیگر در سایر مناطق دنیا نیز قابل کاربرد است. با اضافه شدن جلبک برای تامین اکسیژن، سلول ها می توانند تا زمانیکه پوست رگ زایی کند، بهتر دوام بیاورند. این تکنیک می تواند به محققان این امکان را بدهد تا حتی از پوست مصنوعی ضخیم تری استفاده کند؛ چرا که در این شرایط نیز سلول ها زنده خواهند ماند. این فرایند هم چنین می تواند در ارتباط با زخم های مزمن که اکسیژن رسانی در رگ ها انجام نمی شود و می تواند منجر به قطع عضو شود، کاربرد داشته باشد.

ترجمه: عاطفه بابائی

لینک خبر

 
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن