بیوانفورماتیک

ذخیره‌سازی داده‌ها در مولکول‌های زیستی

تصویر سمت راست، نقاشی از گربه‌ای را نشان می‌دهد که به صورت دیجیتال در نقاطی شیمیایی ذخیره شده بود. این تصویر، بازسازی شده‌ی تصویر سمت چپ می‌باشد.نقاط موجود در نقاشی از موادی ساخته شده‌اند که اطلاعات ذخیره شده در آن‌ها می‌توانند رمزگشایی شوند و مورد استفاده قرار گیرند.


این نقاط در واقع قطراتی متشکل از مولکول‌های کوچک نظیر آمینواسید‌ها و قندها می‌باشند که می‌توانند به عنوان یک سیستم ذخیره‌سازی بسیار کارآمد عمل کنند.

محققان برای مقابله با سرعت روزافزون تولید داده‌های دیجیتالی، سیستم‌های ذخیره‌سازی مبتنی بر DNA را مورد بررسی قرار دادند. چراکه به عقیده‌ی آنان، این مولکول‌ ممکن است اطلاعات بیشتری را نسبت به تراشه‌های نیمه‌رسانای سنتی در خود ذخیره کنند.

براساس نتایج گروهی از محققان، حتی مولکول‌های کوچکتر از DNA نیز می‌توانند در ذخیره‌سازی اطلاعات، کارآمد باشند. محققان در آزمایش خود، الگویی را که به صورت صفر و یک کدگذاری شده بود، به صورت یک فایل تصویری دیجیتالی ترسیم کردند سپس آن را به کمک یک دستگاه خودکار اسپری‌کننده، اسپری نمودند. این دستگاه قادر بود تا الگوی ترسیم‌شده را بر روی یک صافی به صورت شبکه‌ی قطرات حاوی مخلوط مولکول‌ها، ترجمه کند.

در هر یک از این قطرات، افزودن یا حذف هر یک از مواد به ترتیب، نماینده‌ی هر یک از کدهای صفر و یک از تصویر اصلی بودند. پس از خشک شدن قطرات، دستگاه، با تجزیه و تحلیل مواد شیمیایی موجود در هریک از هزاران بخش‌ صافی، تصویر دیجیتالی را بازسازی کرد.محققان در این آزمایش توانستند تصاویر را تا اندازه‌ی چند کیلوبایت رمزگشایی و بازیابی نمایند.

منبع
Nature
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مریم رحیمی

دانشجوی مقطع کارشناسی، رشته ی زیست فناوری دانشگاه الزهرا(س) هستم. در سال ۹۷ به زیست فن پیوستم و در حال حاضر در بخش خبری پزشکی مولکولی مشغول به فعالیت می باشم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ هفـتاد نـه = هشـتاد هفـت

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن