خانه بیوتکنولوژی پزشکی ایمونولوژی سه درس که باکتری های روده در مورد آنتی بیوتیک ها، به ما آموختند

سه درس که باکتری های روده در مورد آنتی بیوتیک ها، به ما آموختند

0
0
1,100

ثابت شده است که آنتی بیوتیک ها همچون شمشیر دولبه هستند: می توانند طیف وسیعی از باکتری های عفونی و بیماریزا را بکشند، اما میکروب های روده ی ما را نیز می کشند، به سیستم ایمنی ما ضرر می رسانند و آسیب پذیری ما را نسبت به سویه های مقاوم باکتریایی افزایش می دهند.


درس اول:

آنتی بیوتیک ها ارتباط مابین میکروب های روده و سیستم ایمنی را مختل می کنند و شرایطی مساعد جهت ایجاد عفونت را فراهم می آورند.
آنتی بیوتیک ها، باکتری های “مفید” پوشش روده را که از طریق رابطه متقابل با سلول های ایمنی، سبب پایداری سیستم ایمنی می شوند، از بین می برند.
اختلالات در میکروب های همزیست روده ای در مراحل اولیه زندگی، با مشکلات ایمنی و متابولیک مانند آسم و چاقی، ارتباط دارند.
شواهد پیشنهاد می کنند، موقعیت های کلیدی وجود دارند که حضور باکتری های همزیست، برای توسعه و رشد سیستم ایمنی، ضروری است.
درمان با آنتی بیوتیک ها، با کاهش باکتری های همزیست اما رقیب عوامل عفونی، باعث افزایش قند در دسترس و در بعضی حالات سبب تقویت رشد عوامل بیماریزا می شود.

درس دوم:

استفاده از آنتی بیوتیک ها باعث یک فشار انتخابی بر روی باکتری ها می شود و در نهایت موجب مقاومت آنتی بیوتیکی می شود.
ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی به صورت طبیعی، در جمعیت های باکتریایی وجود دارند.
یکی از مشکلات آنتی بیوتیک ها این است که، با از بین رفتن جمعیت های باکتریایی فاقد این ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی، باکتری هایی که زنده می مانند، رشد چند برابری خواهند داشت و ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی را به دیگر گروه های باکتریایی انتقال می دهند.
تحقیقات اخیر نشان می دهد که کمیت ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی در کل باکتری های همزیست روده ای یک فرد، به مرور زمان، افزایش می یابد.
مطالعه ای شگفتی آور (doi:10.1093/gbe/evv102) نشان می دهد ۴۰% باکتری های با میزبان انسانی یا حیوانی، حامل ژن های مقاومت به یکی از گروه های آنتی بیوتیک های طیف وسیع (کوئینولون ها) می باشند. این امر حتی در بین افرادی که هیچ گاه به صورت بالینی در معرض این آنتی بیوتیک ها قرار نگرفته بودند، نیز مشاهده شد.

درس سوم:

آنتی بیوتیک ها تنها راه حل نیستند و استراتژی هایی که به صورت خاص تنها باکتری های عفونی را هدف قرار دهند، در مراحل اولیه توسعه هستند.
روش های مورد استفاده در آینده، یا عملکرد آنتی بیوتک های کنونی را بهبود می بخشند یا روشی جایگزین با هدف گیری دقیق تر، خواهند بود. یکی از روش های درمان مکمل، تسریع تولید فاکتورهای ضدمیکروبی توسط سلول های ایمنی می باشد.

روش های دارای پتانسیل بالقوه جهت تکمیل و جایگزینی آنتی بیوتیک های طیف وسیع که در حال توسعه و تحقیقات بالینی می باشند:

✍باکتریوسین ها، پروتئین هایی هستند که توسط باکتری ها جهت از بین بردن رقبا تولید می شوند. استفاده از باکتریوسین ها یا سویه های باکتریایی مهندسی شده ی دارای باکتریوسین ها، می تواند به صورت انتخابی عوامل بیماری زا را از بین ببرد، در حالی که باکتری های همزیست روده ای تحت تأثیر قرار نگیرند.
✍ویرایش ژنی به وسیله CRISPR-CAS9 می تواند جهت حذف ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی از باکتری های عفونی، مورد استفاده قرار گیرد.
✍مواد ترنسپلنت مقعدی می توانند به بازیابی جوامع باکتریایی همزیست، تولید موکوس، ترشح پپتید ضدمیکروبی و تأمین مقاومت نسبت به عوامل بیماریزایی که فعلا از بین رفته اند یا امکان رشد ندارند، کمک کند.

☑️لینک مقاله مروری: yon.ir/AiYt
☑️لینک خبر: yon.ir/i4xh

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده محمد بهنام راد
بارگذاری بیشتر در ایمونولوژی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

کشف مسیر مولکولی محافظت شده‌ عامل پیری

✅ محققین مسیر مولکولی جدیدی کشف کردند که طول عمر و سلامتی را در کرم ها و پستانداران کنترل …