صفحه اصلی بیوتکنولوژی پزشکی علوم اعصاب رابطه ی استرس مزمن و افسردگی

رابطه ی استرس مزمن و افسردگی

0
0
153

استرس مزمن مقدار پروتئینی را افزایش میدهد که باعث کاهش در دسترس بودن یک سری از مواد شیمیایی تنظیم کننده ی خلق و خو میشود.

دانشمندان متوجه شدند که مقادیر بالایی از ترانس گلوتامیناز ۲ (TG2) در مغز موشهای آزمایشگاهی دارای استرس مزمن وجود دارد. این موشها مدلهای حیوانی افسردگی هستند. همچنین در قشر جلویی مغز انسانهایی که افسرده هستند و مرتکب خودکشی شده اند، مقادیر بالای از TG2 دیده می شود.

مقادیر بالای TG2 در موش باعث آتروفی و ضعف نرونها و بروز نشانه های افسردگی و کاهش مقادیر TrkB (گیرنده فاکتور رشد عصبی مغزی BDNF) می شود. وقتی به صورت آزمایشگاهی TrkB افزایش بیان داشته باشد، نشانه های افسردگی در حیوانات آزمایشگاهی مدل کاسته می شود. و اگر ما به اندازه کافی BDNF نداشته باشیم، اگر همه سروتونین های دنیا را نیز جمع کنیم به ما کمکی نخواهد کرد.

به همین ترتیب وقتی مقادیر TG2 با استفاده از دارو یا ناقلهای ویروسی کاهش می یابد، سیگنال دهی BDNF بیشتر رخ داده و نشانه های افسردگی از بین خواهد رفت. دانشمندان بر این باورند که این پروتئین میتواند یک هدف جدید دارویی جهت مقابله با افسردگی باشد.

دیده شده است که مقادیر TG2 در حیوانات مدل آزمایشگاهی بعد از تزریق هورمونهای استرس و همچنین بعد از چند هفته زندگی تحت استرس واقعی که شبیه سازی شده از زندگی افراد تحت استرس مزمن می باشد، افزایش می یابد. هر دو حالت باعث ایجاد رفتارهای افسردگی کلاسیک و افزایش مقادیر TG2 در ناحیه قشری جلویی مغز میشود که این ناحیه در تفکرات پیچیده، تصمیم گیری و رفتار و ابراز وجود افراد نقش مهمی دارد.

ترجمه و آماده سازی: مرضیه عزیزی

☑️لینک خبر

☑️عضویت در کانال تلگرام زیست فن

بارگذاری مطالب مرتبط بیشتر
بارگذاری توسط محمد بهنام راد
بارگذاری در علوم اعصاب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

کشف مسیر مولکولی محافظت شده‌ عامل پیری

✅ محققین مسیر مولکولی جدیدی کشف کردند که طول عمر و سلامتی را در کرم ها و پستانداران کنترل …