تغییرات آب و هواییریزجلبک

افزایش تولید هیدروژن توسط میکروارگانیسم‌ های ترکیبی

با توجه به گسترش آلودگی‌ها و افزایش نیاز جامعه به انرژی، محققان به‌دنبال افزایش تولید هیدروژن توسط میکروارگانیسم‌های ترکیبی هستند. در این راستا و در جهت مبارزه با تغییرات آب و هوایی و تحقق آینده‌ای پایدار، ایده استفاده از هیدروژن به‌عنوان سوخت زیستی در جامعه آینده گسترش یافته است.


هیدروژن یک سوخت زیستی است که قابلیت استفاده در اتومبیل‌ها و موتورها را دارد. از آن‌جایی که این سوخت عاری از هر گونه آلودگی است و ذخیره کردن آن نسبت به انرژی الکتریکی آسان‌تر است، اخیراً توسط محققان مورد توجه قرار گرفته است. به‌منظور تحقق استفاده گسترده از این سوخت در آینده، گروهی از محققان بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی در دانشگاه کوردوبا در جستجوی روش‌هایی در جهت افزایش تولید هیدروژن توسط میکروارگانیسم‌های ترکیبی به‌ویژه میکروجلبک‌ها و باکتری‌ها هستند.

در این راستا محققان ندا فخیمی، الکسندر دوبینی و دیوید بالستر با ترکیب جلبک‌ سبز تک‌سلولی به نام Chlamydomonas reinhardtii با باکتری Escherichia coli موفق به افزایش تولید هیدروژن شدند. هیدروژن تولیدی توسط ترکیبی از میکروجلبک‌ها و باکتری‌ها 60 درصد بیشتر از تولید جداگانه توسط هریک از گونه‌های میکروجلبک و یا باکتری است.

هنگامی که میکروجلبک‌ها به تنهایی عمل می‌کنند، هیدروژن از طریق فتوسنتز تولید می‌شود؛ در حالی که در باکتری‌ها هیدروژن از طریق تخمیر قند تولید می‌شود. کلید اصلی در مشارکت میکروجلبک‌ها و باکتری‌ها، استیک اسید است. این اسید که عامل ایجاد بو و طعم در سرکه است، در هنگام تولید هیدروژن توسط باکتری‌ها آزاد می‌شود.

تجمع استیک اسید در محل حضور باکتری‌ها منجر به ایجاد مشکل می‌شود زیرا مکانیسم تخمیر و در پی آن تولید هیدروژن توسط باکتری‌ها را متوقف می‌کند. در اینجا میکروجلبک اهمیت می‌یابد، زیرا توانایی استفاده از استیک اسید برای تولید هیدروژن بیشتر را دارد. بنابراین میکروجلبک‌ها از چیزی که باکتری‌ها از آن سود نمی‌برند، استفاده می‌کنند و در کنار هم به صورت کارآمدتر فعالیت می‌کنند.

پتانسیل ترکیبی میکروجلبک-باکتری به اثبات رسیده است و مسیر را برای استفاده در صنعت هموار کرده است زیرا قند مورد استفاده در فرایند تخمیر باکتری‌ها در آزمایشگاه، در دنیای واقعی زباله به حساب می‌آید. به عبارت دیگر، ترکیب جلبک‌ها و باکتری‌ها می‌تواند از زباله‌های صنعتی و آب‌های آلوده استفاده کند و به‌طور همزمان باعث تولید هیدروژن و ضدعفونی مواد آلوده شود.

ترکیب زیست‌پالایی (استفاده از میکروارگانیسم‌ها در جهت حذف آلودگی‌ها) و تولید هیدروژن به‌منظور استفاده به عنوان سوخت‌های زیستی، چرخه‌ زیستی پایداری در جامعه ایجاد می‌کند.

توسط
EurekAlert
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مژگان محبی

اهل اصفهان | دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی - بیوتکنولوژی، دانشگاه علم و صنعت ایران

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده + = چهـارده

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن