سرطان سینه

طراحی درمانی هدفمند برای سرطان سینه تهاجمی

یافته‌های جدید، استراتژی هدفمند درمانی را برای درمان سرطان پستان سه‌گانه‌منفی (TNBC) ارائه می‌دهند که پتانسیل بالایی برای ایجاد فرم تهاجمی سرطان سینه دارد. این رویکرد پیشنهادی بر هدف‌گذاری دقیق ژنی به نام POLR2A مبتنی بر فناوری نانو متمرکز است.


حدود 10 تا 20 درصد سرطان‌های پستان از نوع سه‌گانه‌منفی در نظر گرفته می‌شوند، به این معنی که بر خلاف بسیاری از سرطان‌های پستان، در این نوع خاص، گیرنده هورمون‌های استروژن یا پروژسترون و یا پروتئین HER2 بیان نمی‌شود. در حالی که درمان برای انواع دیگر سرطان‌های سینه با هدف‌گذاری یکی از این سه هورمون طراحی می‌شوند، TNBC به درمان‌های هورمونی مدرن یا داروهایی که گیرنده‌های پروتئینی HER2 را هدف قرار می‌دهند، پاسخ نمی‌دهد. به این ترتیب، بیش‌تر بیماران TNBC به شیمی‌درمانی به عنوان تنها روش درمان سیستمیک محدود می‌شوند.

به علت فقدان یک گزینه درمانی هدفمند، بیماران TNBC اغلب با پیش‌آگهی ضعیف‌تری نسبت به بیماران مبتلا به سایر انواع سرطان پستان مواجه هستند. با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در زمینه درمان سرطان پستان در دهه‌های اخیر، بیماران TNBC معمولا‌ً با شیمی‌درمانی رایج تحت درمان قرار می‌گیرند که اغلب با عوارض جانبی ناخواسته، مقاومت در برابر دارو و حتی عود سرطان همراه است. بنابراین، نیاز به توسعه درمان‌های هدفمند برای TNBC الزامی است.

در سرطان پستان سه‌گانه منفی، ژنی به نام TP53 اغلب حذف یا دچار جهش شده است. ژن TP53 بسیار حائز اهمیت است از این رو که دستور ساخت پروتئینی به نام P53 را می‌دهد که به جلوگیری از رشد تومورها کمک می‌کند. اگر چه بسیاری از محققان به تکنیک‌هایی برای بازگرداندن فعالیت p53 اشاره کرده‌اند، اما چنین درمانی به علت پیچیدگی سیگنالینگ p53 وارد کلینیک نشده است.

تیم تحقیقاتی به جای این ژن، تلاش‌های خود را روی POLR2A، که یک ژن ضروری در همسایگی TP53 است، متمرکز کرده‌اند، به این دلیل که تغییرات ژنومی در محدوده وسیعی رخ می‌دهند. اکثر سرطان‌هایی که منجر به از دست دادن یک ژن سرکوب‌گر خاص تومور می‌شوند، ژن‌های مجاور آن نظیر POLR2A، که برای بقای هر سلولی ضروری است، را نیز از بین می‌برند.

اگر چه سلول‌های سرطانی می‌توانند به دنبال از دست دادن نسبی POLR2A زنده بمانند، اما ضعیف شده و نسبت به مهار POLR2A آسیب‌پذیر می‌شوند. با علم به این موضوع، محققان فرض کردند که مهار هدفمند POLR2A می‌تواند به‌طور بالقوه، سلول‌های TNBC را از بین ببرد. برای بررسی این گزینه درمانی، محققان به RNAi با siRNA، یک فرایند بیولوژیکی که در آن مولکول‌های RNA مانع بیان یا ترجمه ژن می‌شوند، اشاره کردند. این روش می‌تواند برای هدف قرار دادن دقیق تقریباً هر ژنی مورد استفاده قرار بگیرد.

با این حال، چالش اینجاست که siRNA در خون و در اندوزوم‌ها و لیزوزوم‌ها که سیستم هضم سلول‌ها هستند بسیار ناپایدار است. برای غلبه بر این موانع، محققان، ذرات “نانو بمبی” را طراحی کرده‌اند که می‌توانند برای حفاظت از siRNA POLR2A در گردش خون استفاده شده و siRNA را به تومور هدف برای خوردن سلول‌ها حمل کنند. این ذرات سپس گاز CO2 تولید می‌کنند تا اندوزوم‌های و لیزوزوم‌های باز را برای اطمینان از انتشار به موقع siRNA جهت مهار POLR2A بشکنند.

یافته‌های محققان این امید را می‌دهد که روزی یک استراتژی دقیق مبتنی بر فناوری نانو بتواند برای مبارزه با TNBC و بسیاری از سرطان‌های دیگر استفاده شود.

توسط
medicalxpress
منبع
Nature
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مژگان برات زاده

کارشناس زیست شناسی گیاهی از دانشگاه فردوسی مشهد و کارشناس ارشد فیزیولوژی پزشکی در دانشکده علوم پزشکی شهید بهشتی و مشغول نوشتن مقاله و پایان نامه با موضوع درد و تحمل به مورفین هستم، در حال حاضر در بخش ترجمه خبر در زیست فن فعالیت می‌کنم.

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

46 − چهـل سـه =

دکمه بازگشت به بالا
بستن