ریزجلبکسوخت زیستی

تولید سوخت‌ زیستی از میکروجلبک در مقیاس وسیع

با توجه به تحقیقات انجام شده توسط شرکت فناوری توکیو و دانشگاه توکیو ژاپن، تولید نشاسته در مقیاس وسیع از جلبک امکان‌پذیر است. نشاسته ذخیره شده در میکروجلبک‌ها، ماده‌ اولیه فرایند تخمیر برای تولید سوخت‌های زیستی و سایر مواد بیولوژیکی است. تیم شرکت فناوری توکیو عاملی کلیدی که بر میزان نشاسته‌ تولید شده توسط میکروجلبک‌ها تأثیر می‌گذارد را یافته است.


اطلاعات به دست آمده توسط این محققان کمک می‌کند تا فناوری‌هایی را برای بهبود بهره‌وری در بیوسنتز نشاسته همزمان با بهبود زیست‌توده‌ در دسترس و تولید انرژی زیستی فراهم کنند. تحقیق روی جلبک قرمز تک‌سلولی Cyanidoschyzon merolae نشان داد که محتوی نشاسته از طریق غیر فعال کردن پروتئین کیناز که نقش اساسی در رشد سلول را دارد، به طور چشمگیری افزایش می‌یابد. عملکرد پروتئین کیناز به آنزیم گلیکوژن شبیه است، گلیکوژن در مخمر و سلول‌های حیوانات یافت می‌شود و نقش اساسی در شروع تولید نشاسته را بر عهده دارد.

پروتیئن کیناز از طریق قرار گرفتن در معرض راپامایسین غیر فعال می‌شود که منجر به افزایش قابل توجهی در سطوح نشاسته پس از 12 ساعت و افزایش ده برابری نشاسته پس از 48 ساعت شد. محققان با استفاده از طیف‌سنج جرمی کروماتوگرافی، تغییرات دقیق در بیش از 50 پروتیئن را بررسی کردند که ممکن است بخشی از تغییر در روند تجمع نشاسته را داشته باشند.

طرح دیگر برای افزایش محتوی نشاسته میکروجلبک‌ها غنی‌سازی بر پایه گرانش میکروجلبک‌های تولیدکننده نشاسته در محیط کشت مختلط است؛ تا بدین طریق زمینه تولید سوخت‌های زیستی را ایجاد کنند. در این طرح روش نوین غربالگری میکروارگانیسم‌ها بر اساس چگالی سلولی با عنوان غنی‌سازی بر پایه گرانش مطرح شده است.

این روش نوین غنی‌سازی، برای غربالگری گونه‌های میکروجلبک تولیدکننده نشاسته در محیط کشت مختلط انجام شده که بسیاری از معایب کشت خالص میکروجلبک برای تولید سوخت‌های زیستی نظیر هزینه بالای استریلیزاسیون و خطر آلودگی با گونه‌ مهاجم را برطرف می‌کند. نتایجی که برای اولین بار به دست آمد، نشان داد که غنی‌سازی بر پایه گرانش غربالگری روشی مناسبی برای تولید اختصاصی نشاسته در میکروجلبک در شرایط غیر استریل در مقیاس صنعتی است.

این مکانیسم‌ها تأثیر منحصر به فردی در صنایعی که در جستجوی سوخت‌های زیستی هستند، خواهد داشت. هم‌چنین به افزایش تولید سوخت‌های سازگار با محیط‌زیست، داروها، مواد آرایشی و پلاستیک‌های زیستی کمک می‌کنند. پژوهشگران بر لزوم آزمایش‌های بیشتر تأکید دارند اما اطلاعات به دست آمده به ابداع فناوری‌هایی برای بهبود تولید نشاسته و زیست‌توده‌های پایدار کمک می‌کند.

منبع خبر

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مژگان محبی

اهل اصفهان | دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی - بیوتکنولوژی، دانشگاه علم و صنعت ایران

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 + یـک =

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن