سرطان پروستاتسرطان تخمدان

استفاده از نانوذرات در فراگرمادرمانی سلول‌های سرطانی

اخیراً محققان دانشگاه ایالتی اورگن، از یک تکنیک توسعه‌یافته برای استفاده از نانوخوشه‌های‌ مغناطیسی بهره برده‌اند. این نانوخوشه‌ها به‌منظور از بین بردن تومورهایی که در دسترس نیستند، مورد استفاده قرار می‌گیرند. یافته‌های حاصل از این مطالعه در مجله ACS Nano منتشر شده است.


نانوذرات مغناطیسی -قطعات کوچکی از ماده به‌اندازه یک بیلیونیم متر- به‌عنوان گزینه‌های ضد سرطانی امیدبخشی مطرح می‌شوند که در درمان انواع تومورهایی که به‌راحتی توسط سرنگ در دسترس هستند، مورد استفاده قرار می‌گیرند و امکان تزریق مستقیم این نانوذرات به سلول‌های سرطانی در حال رشد فراهم می‌‌شود.

هنگامی که این نانوذرات به تومور تزریق می‌شوند، در معرض یک میدان مغناطیسی متناوب یا AMF قرار می‌گیرند. این میدان دمای نانوذرات را تا بیش از ۱۰۰ درجه فارنهایت افزایش داده و باعث از بین بردن سلول‌های سرطانی می‌گردد.

با این‌حال، تزریق مستقیم نانوذرات به انواعی از سلول‌های سرطانی نظیر سرطان پروستات و تخمدان با مشکلاتی روبه‌رو است. در این نوع موارد، استفاده از روش تحویل “سیستمیک” -تزریق درون وریدی یا تزریق به حفره شکمی- آسان‌تر و مؤثرتر خواهد بود.

چالش محققان یافتن نانوذرات مناسبی است که پس از ارائه سیستماتیک آن‌ها در دوزهای بالینی مناسب، به اندازه کافی در تومور تجمع یافته و با ایجاد یک میدان مغناطیسی متناوب، دمای لازم برای کشتن سلول‌های سرطانی را فراهم کنند.  

محققان برای حل این مشکل از نانوخوشه‌هایی با راندمان حرارتی بالا استفاده کردند. این نانوخوشه‌ها، نانوذرات اکسید آهن شش‌وجهی ترکیب‌شده با کبالت و منگنز هستند که در نانوحاملین زیست ‌تخریب‌پذیر ویژه‌ای بارگذاری شده‌اند.  

پروفسور Olena Taratula -استادیار علوم دارویی اورگن- گفت: “بدون شک، تلاش‌های زیادی برای توسعه نانوذراتی با توزیع سیستماتیک دوزهای ایمن و افزایش درجه حرارت مناسب آن‌ها در تومور انجام شده است. این نانو الگوی جدید نقطه عطفی در فراگرمادرمانی مغناطیسی تومورهای سخت دسترس است. این یافته‌ها اثبات یک فرضیه هستند و بهینه‌سازی بالقوه افزایش راندمان گرمایی نانوخوشه‌های مذکور امکان‌پذیر است.”

بخوانید  RNA غیرکدگذاری شده، هدف درمانی سرطان پروستات

وی افزود: “توانایی نانوخوشه‌ها برای رسیدن به دماهای درمانی مناسب در تومور به‌دنبال تزریق یک دوز پایین درون وریدی، امکان بهره‌برداری از پتانسیل کامل فراگرمادرمانی مغناطیسی را فراهم می‌سازد. این روش درمانی می‌تواند به‌طور مستقل و یا به‌صورت ترکیبی با سایر روش‌های درمانی سرطان مورد استفاده قرار گیرد.”

Taratula ادامه داد: “یافته‌ها نشان داده‌اند که فراگرمادرمانی مغناطیسی در دماهای متوسط باعث افزایش حساسیت سلول‌های سرطانی به سایر روش‌های درمانی نظیر شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و ایمنی‌درمانی می‌شود. بهتر است برای پیشبرد این فناوری در مطالعات آتی از مدل‌های حیوانی ارتوتوپیک استفاده شود.”

توسط
EurekAlert
منبع
ACS Nano
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

فائضه ابوطالبی

دانش‌ آموخته کارشناسی ارشد میکروبیولوژی دانشگاه فردوسی مشهد و علاقمند به انجام فعالیت‌های مختلف در حوزه‌های علمی، عکاسی و طراحی هستم.

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشـتاد هشـت + = نـود سـه

دکمه بازگشت به بالا
بستن