با توجه به اثرات زیست محیطی تولید انواع پروتئین حیوانی، انتخاب نوع پروتئین حیوانی برای مصرف کننده و در عین حال توجه به حفظ محیط زیست، همواره امری مهم و ارزشمند تلقی شده است.

با توجه به اثرات زیست محیطی تولید انواع پروتئین حیوانی، انتخاب نوع پروتئین حیوانی برای مصرف کننده و در عین حال توجه به حفظ محیط زیست، همواره امری مهم و ارزشمند تلقی شده است. در این مطالعه به بررسی اثرات زیست محیطی چرخه‌های مختلف تولید پروتئین حیوانی دام، غذا‌های دریایی پرورشی و ماهیان وحشی بر اساس ۴ معیار اندازه گیری پرداخته شده است.


براساس تحقیقات گوناگون و متعدد صورت گرفته در طول یک دهه توسط محققان که نتایج آن در مجله Frontiers in Ecology and the Environment به چاپ رسیده است، با استفاده از ۴ معیار اندازه گیری: مصرف انرژی، انتشار گاز‌های گلخانه‌ای، پتانسیل تولید مواد اضافی مانند کود در محیط زیست و پتانسیل انتشار موادی که به باران اسیدی کمک می‌کند، به بررسی مقایسه اثرات زیست محیطی تولید پروتئین حیوانی از جمله غذا‌های دریایی پرورشی (آبزی پروری)، پرورش دام و غذا‌های دریایی وحشی پرداخته شد.

از نظر مصرف انرژی، در پرورش گربه ماهی، میگو و تیلاپیا، به علت گردش آبی که صورت می‌گیرد مصرف انرژی برق بیشتر خواهد بود؛ و از این نظر پرورش دام در مقایسه انرژی کمتری را مصرف می‌کند. تولید گاز گلخانه‌ای نیز در پرورش گربه ماهی و تولید گوشت گاو حدود ۲۰ برابر بیشتر از نرم تنان پرورشی، ماهیگیری وحشی کوچک، سالمون پرورشی و مرغ است.

از نظر تولید مواد اضافی مثل کود، با توجه به اینکه پرورش نرم تن مانند صدف (oyster)، صدف دو کفه ای، صدف اسکالوپ و ماهی وحشی، تولید مواد اضافی و کود نمی‌کند، برای اکوسیستم مضر نخواهند بود. تولید کود در پرورش ماهی‌های پرورشی در حد کم بوده اما تولید گوشت دامی مقدار بیشتری مواد اضافی و کود به اکوسیستم وارد می‌کند.

از آن‌جایی‌که متان از کود شیمیایی دامی انتشار می‌یابد، و پرورش دام، کود بیشتری تولید می‌کند، بنابراین پرورش دام باعث انتشار موادی می‌گردد که به اسیدی شدن باران کمک می‌کند. نرم تنان پرورشی و ماهیان وحشی عملکرد بهتری در این زمینه دارند.

رو‌ش‌های صید ماهی نیز با توجه به مصرف سوخت و استفاده از ادوات از جمله استفاده از قایق برای گرفتن ماهی عملکرد گسترده‌ای در تولید گاز‌های گلخانه‌ای دارند. شاید تعجب برانگیز باشد که برای گرفتن لابستر (خرچنگ دریایی) مقدار مصرف سوخت بیشتر بوده و در نتیجه اثر زیست محیطی زیادی در تولید هر واحد پروتئینی دارد.

با توجه به تجزیه و تحلیل انجام گرفته، به طور کلی تولید صنعتی گوشت گاو و گربه ماهیان پرورشی فشار و اثرات محیطی بیشتری را شامل می‌شوند، در حالی که ماهی وحشی و نرم تنان پرورشی از جمله oyster و صدف اسکالوپ کم‌ترین اثرات زیست محیطی را دارند و یک رژیم انتخابی متشکل از آبزیان پرورشی و ماهی وحشی اثرات زیست محیطی کمتری نسبت به رژیم‌های بر پایه گیاهی دارد. محققان توصیه می‌کنند که مصرف کنندگان در هنگام انتخاب مواد غذایی، اثرات زیست محیطی تولید مواد غذایی را در نظر بگیرند.

در آینده، پژوهشگران قصد دارند تا اثرات تنوع زیستی را به عنوان روشی دیگر برای اندازه گیری هزینه‌های زیست محیطی آن‌ها بررسی کنند. هم‌چنین تجزیه و تحلیل برخی دیگر از اثرات زیست محیطی مانند تقاضای آب، مصرف آفت‌کش ها، مصرف آنتی بیوتیک‌ها و فرسایش خاک نیز در برنامه‌های آتی آن‌هاست.

لینک خبر
لینک مقاله

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده رقیه جعفری تراجی
بارگذاری بیشتر در آفات و بیماری ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

بررسی کنید

پتاسیل بالای جلبک قهوه‌ای Sargassum angustifolium در تولید آلژینات و اتانول

استفاده از پتانسیل‌های بومی و طبیعی کشور مانند سواحل جنوبی ایران، یکی از راه‌های ایجاد ارز…