سوخت زیستیفناوری های همگرا

تولید سوخت زیستی از ریزجلبک

امروزه ریزجلبک، به عنوان خوراکی مناسب برای تولید سوخت‌زیستی و سایر محصولات با ارزش افزوده‌ی بالا، کانون توجه قرار گرفته است. ویژگی‌های خاص ریزجلبک از جمله سرعت رشد بالا و توانایی بسیار زیاد آن برای تولید چربی‌هایی مانند تری‌اسیل‌گلیسرید که در واقع خوراک اصلی برای تولید دیزل زیستی و سوخت‌جت است، باعث این استفاده از آن شده است.


در مرحله‌ی اول استفاده از ریزجلبک که در سال ۱۹۷۸ اتفاق افتاد، دپارتمان انرژی در زمینه‌ی تولید انرژی‌های تجدیدپذیر، در قالب برنامه‌ی گونه‌های آبزی (ASP) سرمایه‌گذاری کرد و پس از بررسی زیست‌توده‌های مختلف از جمله سیر، ماکروجلبک، سنبل و گیاه اکالیفا، توجه بیشتری به ریزجلبک معطوف کرد. متأسفانه این مرحله به‌علت مشکلات فنی برای کاشت ارزان ریزجلبک از یک طرف و کاهش قیمت نفت به ۲۰ دلار به‌ازای هر بشکه در سال ۱۹۸۶ از طرف دیگر، متوقف شد.

مرحله‌ی دوم ۱۰ سال بعد رخ داد، زمانی که قیمت نفت مجدداً افزایش یافت و ریزجلبک در کانون توجه قرار گرفت اما به‌جای برنامه‌ی ASP، استارتاپ‌های نوینی شروع شد که نتیجه‌ی آن تعداد اندکی از کارخانجات بودند که فرایندهای مختلف کاشت، داشت، برداشت و تولید محصول را انجام می‌دادند که از آن‌ها می‌توان به Algenol ،Cellana ،Solazyme ،Heliae ،Solix و غیره اشاره کرد. البته قیمت نفت فعالیت این کارخانجات را تحت‌الشعاع قرار می‌داد.

بسیاری از کارخانه‌های باقی‌مانده، به‌علت سودآوری به جای تولید سوخت اقدام به تولید محصولات دیگری مانند محصولات‌دارویی، مواد مغذی مانند امگا-۳ و خوراک دام و آبزیان کردند. اما ارائه‌ی روشی برای تولید اقتصادی این محصولات مجهول باقی مانده‌ است و مشکل اصلی، هزینه‌ی تولید زیست‌توده‌ی جلبک است.

NREL، با ارزیابی فنی و اقتصادی قادر به ارائه‌ی مدلی برای تولید به‌صرفه‌ی جلبک بوده‌ است. این مدل در واقع اقتصاد مقیاسی از طرح را نشان می‌دهد که می‌تواند با افزایش تولید و اندازه‌ی تجهیزات، هزینه‌ها را کاهش دهد. به‌طور مثال این مدل نشان می‌دهد تا زمانی که مساحت کاشت حداکثر ۲۰۰۰ هکتار است، هزینه‌ی تولید به‌طور گسترده‌ای کاهش می‌یابد.

علاوه بر استفاده از فناوری‌های مناسب و مدل مذکور برای کاهش هزینه؛ پیشرفته‌سازی و بالابردن خواص ریزجلبک و فرایند کاشت، می‌تواند سهم به‌سزایی در کاهش هزینه‌ها داشته باشد. با فراهم کردن شرایط کاشت مناسب، ۵۰ درصد وزنی ریزجلبک را چربی تشکیل می‌دهد که ماده اولیه‌ی مناسبی برای تولید بیودیزل است و ۵۰ درصد باقی‌مانده که حاوی قند و پروتئین است، برای هضم بی‌هوازی و تولید بیوگاز استفاده می‌شود.

☑ ترجمه و بازنویسی: علی دبستانی

لینک خبر

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن