دارو رسانی

ساخت پانسمان زخم متشکل از مایعات یونی

برای بهبود کارآیی سیستم‌های دارورسانی، باید خواص فیزیکی و شیمیایی داروها برای نفوذ و انتشار بهتر در لایه‌ها و غشاء پوستی بهینه شود. بر این اساس، مایعات یونی با عملکرد بیولوژیکی دوگانه که از ترکیبات دارویی فعال با خواص ترکیبی از داروهای مسکن و ضد التهابی ترکیب شده‌اند، با ترکیب یک کاتیون مشتق شده از لیدوکائین و آنیون‌های مشتق شده از داروهای ضد التهابی غیراستروبی هیدروفوبیک سنتز شدند.


داروهای فعال حاوی مایعات یونی (API-ILs) از طریق رزونانس مغناطیسی هسته‌ای، سنجش سمیت سلولی و سنجش حلالیت در آب سنجش می‌شوند. سپس تمام خواص با داروهای اصلی مقایسه می‌شود. مشاهده شد که با تبدیل داروهای ضد درد و ضد التهاب به API-ILهای دو منظوره، حلالیت آن‌ها در آب آن‌ها تا 470 برابر افزایش یافته است، بدون اینکه روی مشخصات سمیت سلولی آن‌ها تأثیر بگذارد.

این API-ILها در یک پانسمان زخم دو لایه متشکل از یک غشاء پلی‌وینیلیدن آب‌گریز (PVDF) به‌عنوان مخزن دارویی و یک لایه اسید هیالورونیک زیست‌سازگار (HA) برای بهبود قرار داده می‌‌شوند. نشان داده شد که پانسمان زخم دو لایه آماده شده از نظر خواص مکانیکی، جذب داروهای غشایی، ترشح دارو و کاربرد در دارورسانی دارای خواص مکانیکی مطلوب است و باعث بهبود انتشار API-IL ها می‌شود.

در تحقیق انجام شده توسط عابدنژاد و همکارانش در دانشگاه تهران به ساخت پانسمان زخم دو لایه با قابلیت کنترل ترشح API-IL پرداخته شد به طوری که از غشا PVDF به‌عنوان لایه بالایی برای تأمین ثبات و عمل به‌عنوان مخزن دارو استفاده می‌شود، در حالی که از هیدروژل HA به‌عنوان لایه زیرین برای تهیه سازگاری زیستی و ویژگی‌های بهبودی استفاده می‌شود.

برای آنالیز نتایج غشاء آماده شده (با و بدون API-IL) از طریق طیف‌سنجی FT-IR، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و سنجش خاصیت مکانیکی ارزیابی شد. سرانجام جذب و رهایش دارو، دارورسانی، چسبندگی سلول، زنده ماندن سلول‌های ماکروفاژ و فیبروبلاست و سنجش‌های ضد التهابی و بهبود زخم انجام شد. سنجش مشابه برای داروهای اصلی و نمکی به‌منظور مقایسه انجام شد.

ارزیابی فعالیت ضد التهابی از طریق مهار تولید LPS ناشی از اکسید نیتریک و پروستاگلاندین E2 توسط ماکروفاژها نشان داد که غشاهای آماده شده حاوی API-IL به همان اندازه داروهای اصلی مؤثر هستند. چسبندگی سلول فیبروبلاست در سطوح غشایی و سنجش قابلیت زنده ماندن سلول‌ها باعث افزایش زنده ماندن و چسبندگی فیبروبلاست‌ها بر روی غشاهای PVDF/HA می‌شود.

سرانجام، روش ترمیم زخم انجام‌شده با فیبروبلاست نشان داد که غشاهای دو لایه حاوی API-IL دو منظوره برای بهبود زخم‌ها مضر نیستند، در حالی که میزان دارورسانی به‌صورت کنترل شده افزایش یافته و رفتار درمانی دوگانه را نشان می‌دهد.

آن‌ها نتیجه گرفتند با تبدیل داروهای ضد درد و ضد التهاب به مایعات یونی، حلالیت آن‌ها در آب تا 470 برابر افزایش می‌یابد. غشاهای آماده دو لایه دارای خواص مکانیکی مطلوب و آزادسازی بهتر داروها هستند. غشاهای آماده‌شده شامل مایعات یونی فعالیت ضد التهابی یکسانی در مقایسه با داروهای اصلی نشان می‌دهند. چسبندگی سلول فیبروبلاست‌ها بر روی سطوح غشایی و سنجش‌های زنده ماندن سلول‌ها باعث افزایش زنده ماندن و چسبندگی فیبروبلاست‌ها بر روی غشاهای PVDF/HA می‌شود، از این رو از اهمیت بالایی به‌عنوان سیستم‌های دارورسانی مؤثر برخوردار هستند.

منبع
Acta Biomaterialia
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

نوشته‌های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
EnglishIran
بستن
بستن